Social Bank

Προ των ευθυνών που απορρέουν από την υπογραφή που έβαλαν σε δάνεια μπαίνουν οι εγγυητές και καλούνται από τις τράπεζες να πληρώσουν τα "σπασμένα" σε περιπτώσεις... κόκκινων ή ακόμη και δικαστικώς ρυθμισμένων οφειλών.

Οι πληροφορίες της FMVoice.gr αναφέρουν ότι τα πιστωτικά ιδρύματα εξετάζουν να ζητούν πλέον από τους εγγυητές να καλύψουν τα ποσά που ουσιαστικά διαγράφονται από τα δικαστήρια στο πλαίσιο του νόμου 3869/2010 για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Ότι αν ένα δάνειο π.χ. 10.000 ευρώ μειωθεί για τον δανειολήπτη από το δικαστήριο στις 3.000 ευρώ, τα υπόλοιπα 7.000 που χάνει η τράπεζα μπορεί να τα ζητήσει από τον εγγυητή, εφόσον υπάρχει.

Τραπεζικές πηγές δήλωναν στην FMVoice.gr ότι η σύμβαση που έχει υπογράψει ένας εγγυητής συνεπάγεται και υποχρεώσεις, τις οποίες δεν αποκλείεται το επόμενο διάστημα, όσο οι αιτήσεις για ρύθμιση οφειλών αυξάνονται, να κληθεί να αναλάβει. Τα ίδια στελέχη εξηγούσαν ότι μέχρι σήμερα ο ρόλος του εγγυητή εξαντλείτο στο να καλύψει τα δικά του περιουσιακά στοιχεία το όποιο κενό ή έλλειψη υπήρχε στα οικονομικά του υποψήφιου δανειολήπτη. Υπογράφοντας όμως, την σύμβαση, αναλάμβανε και εκείνος το δανειακό ρίσκο. Καθώς, δε εγγυητές υπάρχουν κυρίως, στα στεγαστικά δάνεια, τα ποσά που μπορεί να κληθεί να αποπληρώσει ένας εγγυητής είναι αρκετών χιλιάδων ευρώ.

Εγγυητές μπαίνουν συγγενικά πρόσωπα του δανειολήπτη, κυρίως γονείς ή αδέρφια, αν και στο σχετικά πρόσφατο παρελθόν, τον ρόλο αυτό αναλάμβαναν και πρόσωπα του ευρύτερου κοινωνικού περιβάλλοντος του υποψηφίου δανειολήπτη. Σύμφωνα με τον Μεσολαβητή Τραπεζικών – Επενδυτικών Υπηρεσιών (Μ.Τ.Ε.Υ.) ο εγγυητής ευθύνεται στο ακέραιο για το σύνολο των οφειλόμενων στην τράπεζα, γι' αυτό και οφείλει να παρακολουθεί την πορεία εξόφλησης της οφειλής. Επίσης, η τράπεζα οφείλει να ενημερώνει έγκαιρα τον εγγυητή, σε περίπτωση προβλημάτων εξόφλησης του δανείου, ούτως ώστε να ασκεί την επιρροή του στον πρωτοφειλέτη για την εξόφληση των υποχρεώσεών του.

Μέχρι σήμερα, σύμφωνα με πληροφορίες από τα πιστωτικά ιδρύματα, έχουν κατατεθεί περισσότερες από 7.000 αιτήσεις για δικαστική ρύθμιση χρεών και έχουν εκδικαστεί περί περί τις 400. Και στην πλειονότητα, τους είναι υπέρ των δανειοληπτών, αποφέροντας σημαντικές απώλειες κεφαλαίων για τις τράπεζες.

Αυτή τη... χασούρα προσπαθούν τα επιτελεία της λιανικής πίστης να καλύψουν, καθώς τόσο η αύξηση των επισφαλειών όσο και οι απώλειες κεφαλαίων από αναχρηματοδοτήσεις, ρυθμίσεις κλπ., έχουν φέρει τα ισοζύγια στο... κόκκινο.

Πώς μπορεί ένας εγγυητής να αποποιηθεί αυτή την ευθύνη; Προσφεύγοντας και ο ίδιος στο δικαστήριο και πετυχαίνοντας την απαλλαγή ή εκ νέου ρύθμιση της οφειλής, εφόσον μπορεί να αποδείξει ότι δεν είναι σε θέση να αποπληρώσει τα χρωστούμενα.

Επιστροφή προ ρύθμισης

Εξίσου ενδιαφέρουσα είναι και άλλη μια πτυχή του νόμου, η οποία ακόμη δεν έχει εμπεδωθεί από τους δανειολήπτες. Και αφορά στην συνέπεια καταβολών για το ρυθμισμένο χρέος. Όπως σημείωναν οι τραπεζίτες, το ρυθμισμένο δάνειο εάν ξαναδιαμαρτυρηθεί, δηλαδή εάν κάποια δόση από τις δικαστικώς μειωμένες δεν καταβληθεί, επιστρέφει στην πρότερη κατάσταση. Έστω ότι 10.000 ευρώ οφειλή έχουν μειωθεί σε 3.000 με τη ρύθμιση και η δόση για 3 χρόνια είναι μηνιαίως 300 ευρώ. Εάν μια δόση δεν καταβληθεί, το χρέος επιστρέφει στα 10.000 ευρώ, μείον τις δόσεις που έχουν καταβληθεί υπό το καθεστώς της ρύθμισης.