Log in

Τσίπρας: Θέλουμε ανάπτυξη που να τροφοδοτείται από την εργασία

Την καταδίκη του με τον πιο απόλυτο τρόπο εξέφρασε ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, ανοίγοντας τις εργασίες του Ευρωπαϊκού Συνεδρίου για το μέλλον της ΕΕ που διοργανώνουν ο ΣΥΡΙΖΑ και η ευρωομάδα της Αριστεράς GUE/NGL.

«Θα ήθελα πρώτα, και από αυτό το βήμα, να καταδικάσω με τον πιο απόλυτο τρόπο μια ακόμα αποτρόπαια πράξη της ακροδεξιάς τρομοκρατίας, αυτή τη φορά στη Νέα Ζηλανδία σε μια χώρα μακρινή είναι αλήθεια, αλλά κανείς και καμία δεν είναι πλέον αρκετά μακριά» είπε ο Αλ. Τσίπρας, τονίζοντας ότι κανείς και καμία δεν είναι ασφαλής από μανιασμένους δολοφόνους της φυλετικής, εθνοτικής, θρησκευτικής καθαρότητας, είτε στην Ούτογια της Νορβηγίας είτε στο Κράιστσερτς της Νέας Ζηλανδίας.

«Ας αναλογιστούν ξανά τις ευθύνες τους όλοι εκείνοι που προάγουν την ισλαμοφοβία, τη μισαλλοδοξία, το μίσος για τους διαφορετικούς και το κάνουν μάλιστα, και αυτό είναι το πιο εξοργιστικό, ακόμα και στα έδρανα των εθνικών κοινοβουλίων μας ή σε αυτά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου».

«Θέλουμε ανάπτυξη που να τροφοδοτείται από την εργασία και όχι από τη συντριβή της» είπε ο Αλ. Τσίπρας και ανέφερε τα παραδείγματα της Πορτογαλίας, όπου οι προοδευτικές δυνάμεις, οι Σοσιαλιστές, οι Κομμουνιστές, η Αριστερά και οι Πράσινοι, ήρθαν σε συνεννόηση για ένα πρόγραμμα εξόδου από την ύφεση και την υψηλή ανεργία.

Επίσης, είπε ότι πιο πρόσφατα, είδαμε να αναπτύσσεται ένας παρόμοιος διάλογος μεταξύ των προοδευτικών δυνάμεων και στην Ισπανία, πάνω σε ζητήματα ανάταξης της εργασίας και των εργασιακών δικαιωμάτων και αύξησης των δημόσιων δαπανών.

Μπορεί να είναι σημαντικά αυτά που πετύχαμε αυτά τα χρόνια, δεν ήταν όμως αρκετά.

Γιατί σε γενικότερο επίπεδο στην Ευρώπη, τα ίδια αναποτελεσματικά και εχθρικά για τους λαούς δόγματα κυριαρχούν ακόμη στους ευρωπαϊκούς θεσμούς.

Οι ίδιες εμμονές της νεοφιλελεύθερης οικονομικής ορθοδοξίας για τη διαρκή ενίσχυση του κεφαλαίου σε βάρος της εργασίας.

Και, οι ίδιες πρακτικές έλλειψης λογοδοσίας, τεχνοκρατικής διακυβέρνησης και περιφρόνησης της βούλησης των λαών και των πιο μικρών κρατών.

Από αυτήν την άποψη, ήταν ίσως αναμενόμενο αυτό το κύμα εθνικιστικών αναδιπλώσεων που είδαμε στην Ευρώπη αυτά τα χρόνια.