Log in

Ελληνοτουρκικά: Το Βερολίνο μας σπρώχνει σε συνεκμετάλλευση

Ο Μακρόν έδειξε ξεκάθαρα ποια είναι τα συμφέροντα της Γαλλίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Και η Μέρκελ το ίδιο, αλλά σε αντίθετη κατεύθυνση!

Γράφει ο: 

Τα γαλλικά πολεμικά πλοία και τα αεροσκάφη Rafale σε κοινή άσκηση με πλοία του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού έστειλαν σαφές μήνυμα ότι το Παρίσι δεν επιθυμεί την επικράτηση των Τούρκων στην ευρύτερη περιοχή. Κι αυτό διότι η Total διαθέτει ισχυρά συμφέροντα, καθώς έχει αναλάβει έρευνες σε «οικόπεδα» της ελληνικής ΑΟΖ, με συμβόλαια, από τα λίγα που έχει σε εξέλιξη ο γαλλικός όμιλος.

Το ίδιο συμβαίνει και με τις ΗΠΑ, που ενδιαφέρονται διακαώς να εκδιώξουν τα ρωσικά συμφέροντα από την ευρύτερη περιοχή και να εγκαταστήσουν τις δικών του συμφερόντων πολυεθνικές της ενέργειας, διαβλέποντας ότι η Ανατολική Μεσόγειος θα αναδειχθεί σε νέο κέντρο εξόρυξης πετρελαίου και φυσικού αερίου. Σε αυτό το σχέδιο, η προοπτική της συνδιαχείρισης θα βοηθούσε ώστε οι όμιλοι να αποκτήσουν μεγάλα έως και πλειοψηφικά «πακέτα».

Γερμανική τακτική
Αντίθετα, η Γερμανία ακολουθεί διαφορετική τακτική, για να φτάσει στο ίδιο αποτέλεσμα, τη συνεκμετάλλευση, αλλά με όποιον συνεταίρο εκείνη επιλέξει κι όχι αναγκαστικά με τους «εταίρους» Έλληνες!

Οι δύο παρεμβάσεις της Άνγκελα Μέρκελ μία προ εβδομάδων και η δεύτερη εχθές, κατέδειξαν με τον πιο σαφή τρόπο τις επιδιώξεις του Βερολίνου. Αφενός, ο γερμανικός παράγων επιδιώκει να εμφανιστεί ως «ειρηνοποιός», φέροντας στο τραπέζι τις δύο πλευρές. Ωστόσο, δεν λέει κουβέντα για καταπάτηση της ελληνικής (άρα και ευρωπαϊκής) κυριαρχίας, για παραβιάσεις του ελληνικού (άρα και ευρωπαϊκού) χώρου και για απειλές της τουρκικής ηγεσίας, προς την ελληνική (άρα και ευρωπαϊκή) πλευρά!

Τα συμφέροντα του Βερολίνου, στην παρούσα φάση, είναι πολύ περισσότερα στην Τουρκία και λιγότερα στην Ελλάδα. Άλλωστε, από εμάς ό,τι ήταν να πάρει το πήρε κατά τη διάρκεια της 10χρονης οικονομικής κρίσης. Κι από τον Σουλτάνο έχει να πάρει περισσότερα, είτε σε παραγγελίες πλοίων στα γερμανικά ναυπηγεία, είτε με την επιδίωξη μεγαλύτερη επιρροής στον εξ Ανατολών γείτονα, με τον οποίο, άλλωστε, οι Γερμανοί έχουν διαχρονικές συμμαχικές σχέσεις (βλ. στους δύο παγκόσμιους πολέμους κ.λπ.).

Διάλογος με τουρκική ατζέντα
Οι χθεσινές τηλεφωνικές επικοινωνίες της Μέρκελ με Ερντογάν και Μητσοτάκη έβαλαν τη σφραγίδα στη στάση που τηρεί η γερμανική ηγεσία ως προς τις ελληνοτουρκικές διαφορές. Οι φειδωλές ανακοινώσεις και οι έντεχνες «διαρροές» από παράγοντες στο τρίγωνο Βερολίνο- Άγκυρα- Αθήνα ήταν απολύτως κατατοπιστικές, για όσους ξέρουν να «διαβάζουν» κάτω από τις γραμμές των κειμένων.

Η γερμανική ηγεσία θέλει πάση θυσία να σπρώξει Έλληνες και Τούρκους στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, αδιαφορώντας για την ατζέντα, καθώς, μάλλον τη συμφέρει να τεθούν όλα τα θέματα, όπως επιδιώκει ο Ερντογάν.

Παιχνίδια Ερντογάν
Ο Σουλτάνος, από την πλευρά του, «παίζει» το παιχνίδι του με τον παραδοσιακό αποτελεσματικό τρόπο της τουρκικής διπλωματίας κι από θύτης εμφανίζεται ως θύμα, με αφορμή την ελληνο-αιγυπτιακή συμφωνία. Έτσι, αποφεύγει με μεγάλη μαεστρία να γίνει συζήτηση για το δικό του τουρκο-λιβυκό μνημόνιο, αλλά και τις μεγαλομανείς επιδιώξεις του να ανασυστήσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία, τουλάχιστον στα νερά της Ανατολικής Μεσογείου.

Η «στεγνή» ανακοίνωση για την τηλεφωνική επικοινωνία του Κυριάκου Μητσοτάκη με την Άνγκελα Μέρκελ «φωνάζει» ότι η ελληνική πλευρά δέχθηκε πιέσεις να προσέλθει στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης με την Τουρκία, χωρίς όρους και προϋποθέσεις, κάτι που αυτομάτως θα σημάνει μία (ακόμη) διπλωματική ήττα της Αθήνας.

Νέο ατόπημα
Όπως αναφέρουν τα φιλοκυβερνητικά Μέσα Ενημέρωσης, επικαλούμενα πηγές του Μαξίμου, ο πρωθυπουργός διαμήνυσε στην κα Μέρκελ ότι «για να ξεκινήσει διάλογος, η Τουρκία θα πρέπει να αποσύρει το Oruc Reis από την ελληνική υφαλοκρηπίδα». Εάν όντως έθεσε τέτοιο θέμα και με τέτοιο τρόπο ο κ. Μητσοτάκης, τότε υπέπεσε σε νέο διπλωματικό ατόπημα. Διότι το «αγκάθι» στις ελληνοτουρκικές σχέσεις δεν είναι το τουρκικό ερευνητικό σκάφος, αλλά συνολικά η «ιμπεριαλιστική» πολιτική της Άγκυρας στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.

Η απόσυρση του Oruc Reis δεν λύνει το πρόβλημα με τις παραβιάσεις και παραβάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου από μαχητικά των γειτόνων, ούτε των ελληνικών θαλασσίων συνόρων από πολεμικά του Ναυτικού τους… Ούτε διαγράφει οριστικά τις ανιστόρητες θεωρίες των γειτόνων περί «γκρίζων ζωνών» και «διαφιλονικούμενων νησιών» στο Αιγαίο.

Θα εμπλακούν;
Η αμερικανική «στήριξη» αναμένεται να επιβεβαιωθεί σήμερα, στη συνάντηση του Νίκου Δένδια με τον ομόλογό του Μάικ Πομπέο, στη Βιέννη. Η ενίσχυση της στρατιωτικής παρουσίας αμερικανικών δυνάμεων σε ελληνικά λιμάνια, στο έδαφος, στον αέρα και στη θάλασσα μπορεί να λειτουργεί αποτρεπτικά στο ενδεχόμενο να οδηγηθούμε από ένα ατύχημα σε σύγκρουση… Ωστόσο, δεν αποτελούν εγγύηση για την αποτροπή των επιδιώξεων του Ερντογάν, ούτε εχέγγυο ότι σε ενδεχόμενο «θερμό επεισόδιο» θα εμπλακούν υπέρ της ελληνικής πλευράς…

Εν τω μεταξύ, ο άλλος ισχυρός παράγοντας στην περιοχή, η Ρωσία, τηρεί «σιγή ασυρμάτου», με τα σχόλια των ελεγχόμενων από το Κρεμλίνο ρωσικών Μέσων Ενημέρωσης να είναι «άχρωμα» κι «άοσμα», ενώ μόλις τις τελευταίες ημέρες εγκατέλειψαν την επωδό, που χρησιμοποιούσαν αρκετές εβδομάδες πριν, σύμφωνα με την οποία «σε μία ενδεχόμενη σύγκρουση με την Τουρκία, οι Έλληνες δεν έχουν καμία τύχη, καθώς έχουν σαφώς κατώτερη στρατιωτική ισχύ και εμπειρία, από τους γείτονές τους, οι οποίοι έλαβαν χώρα σε πολλές πολεμικές συρράξεις τα τελευταία χρόνια»…

Ευκαιρία να γίνει… Καραμανλής
Όσο για το ΝΑΤΟ και την πολιτική των «ίσων αποστάσεων», απλώς να υπενθυμίσουμε ότι το 1974, για τον ίδιο λόγο, ο ιδρυτής και ηγέτης του σημερινού κυβερνώντος κόμματος Κωνσταντίνος Καραμανλής είχε αποσύρει τη χώρα από το στρατιωτικό σκάλος της συμμαχίας, καθώς είχε τηρήσει «ίσες αποστάσεις» (άρα φιλοτουρκική στάση) κατά την εισβολή και κατοχή της Κύπρου.

Ο κ. Μητσοτάκης είχε την άριστη ευκαιρία να κάνει το ίδιο, προασπιζόμενος τα συμφέροντα της χώρας, κατά την πρόσφατη τηλεφωνική του επικοινωνία με τον Γενς Στόλτενμπεργκ, αυτόν τον τύπο που το παίζει επικεφαλής του ΝΑΤΟ! Δεν το έκανε, αλλά προτίμησε να του ζητήσει να σταματήσει την τακτική των ίσων αποστάσεων… Και ο γραμματέας έβαλε τον (Τουρκο) γάτο του να κλαίει…