Log in

Aegean: Τώρα ξεχρεώνονται τα γραμμάτια Μητσοτάκη προς το επιχειρηματικό κονκλάβιο

Αργά ή γρήγορα θα έφτανε η ώρα που ο σημερινός πρωθυπουργός θα πρέπει ή να δυσαρεστήσει τους φίλους επιχειρηματίες στους οποίους έταζε στήριξη όταν γινόταν πρωθυπουργός ή να κοιτάξει το συμφέρον της βασανισμένης αυτής χώρας που πέρασαν πάνω από 1,5 τρις ευρώ μέσω των κοινοτικών κεφαλαίων και ακόμη και σήμερα πάσχει από υποδομές και η πλειοψηφία των πολιτών της ζούνε με μισθούς, συντάξεις και επιδόματα πείνας.

Είναι εξωφρενικό να αντιλαμβάνεσαι ότι η σημερινή κυβέρνηση και ο Κυριάκος Μητσοτάκης να συζητά να χώσει μισό δις ευρώ στην Aegean Airlines ένα από τα πιο ισχυρά μονοπώλια της χώρας όταν δίνει με το ζόρι 1 δις. ευρώ για να στηρίξει τους εργαζομένους και τη στήριξη του τουρισμού που μαζί με την ναυτιλία αποτελούν σήμερα το 34% του ΑΕΠ.

Ο κ. Ευτύχης Βασιλάκης ζητά κρατική βοήθεια χωρίς όμως το Δημόσιο να λάβει μετοχές. Δηλαδή όπως λένε και οι αγγλοσάξωνες money for nothing. Το επιχείρημα του κ. Βασιλάκη μπορεί να συνοψιστεί ως εξής: «ή παίρνουμε κρατική βοήθεια χωρίς να λάβει μετοχές το Δημόσιο ή προχωράμε σε σημαντική μείωση του μεγέθους της εταιρείας, με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει για τον τουρισμό».

Η αλήθεια είναι ότι ο Mister Aegean, μετά την τελευταία δημόσια ομολογία του ότι δεν είχε κάνει υπολογισμούς για τη ρευστότητα και τις αντοχές της εταιρείας και ότι δεν είχε δώσει μεγάλη προσοχή στα νούμερα.

Το θέμα είναι η δύσκολη αναδιαπραγμάτευση της μεγάλης σύμβασης με την Airbus. Από τα συμφραζόμενα, πάντως, καταλαβαίνει κανείς ότι η Aegean τα έχει βρει... μπαστούνια: ο κ. Βασιλάκης έδειξε μια μικρή ενόχληση για τη στάση των συνομιλητών του («δεν μπορούν να παριστάνουν ότι δεν υπάρχει κρίση»), θύμισε και την περίπτωση του σερ Στέλιου Χατζηιωάννου, χωρίς να τον κατονομάσει, που έχει αρχίσει ολόκληρη εκστρατεία για να απαλλάξει την EasyJet από την (κατά τον ίδιο) σκανδαλώδη συμφωνία με την Airbus.

Καλά όλα αυτά και ενδιαφέροντα, δεν δείχνουν όμως ότι βρίσκεται προ των πυλών μια συμφωνία για να πάνε πίσω οι παραδόσεις των αεροσκαφών και να μειωθούν οι προκαταβολές. Χωρίς τέτοια συμφωνία, η... αγορά του αιώνα στο χώρο της πολιτικής αεροπορίας θα γίνει η... θηλιά του αιώνα για την Aegean.

Μπροστά σ αυτή την εξέλιξη ο πρωθυπουργός δεν πρέπει να κρύβεται και να πει ξεκάθαρα τι επιλέγει: να ενισχύσει το επιχειρηματικό κονκλάβιο που ζητά μετά από 1 χρόνο διακυβέρνησης να εισπράττει ανταλλάγματα για τη στήριξη που παρέχει ή να βοηθήσει τη πραγματική οικονομία.

Το πρόβλημα για την Aegean βέβαια είναι ότι αυτή ζητάει λεφτά, οπότε το να θέτει όρους δεν έχει και πολύ νόημα. Η υπόθεση έχει δρόμο και, όπως πάντα, τους όρους τους διαμορφώνει η πραγματικότητα, όχι οι επιθυμίες των εμπλεκομένων μερών. Νισάφι πια σ αυτή τη χώρα που ετοιμάζεται να γιορτάσει τα 200 χρόνια ανεξαρτησίας και θυμίζει ξανά ότι μια μικρή κάστα οικογενειών-πορφυρογέννητων θέλουν να ζούνε εις βάρος του βασανισμένου λαού που μετά από 21 χρόνια στο ευρώ έχει επιστρέψει στα χρόνια της δραχμής...