Log in

Απόφαση- καταπέλτης κατά τραπεζών για τα δάνεια σε φράγκο

Στην... παράταση θέλουν να πάνε οι τράπεζες την διαφορά με τους 90.000 δανειολήπτες σε ελβετικό φράγκο, οι οποίοι «εξοπλισμένοι» πλέον με τις αποφάσεις δευτεροβαθμίων δικαστηρίων απαιτούν την αποπληρωμή των δανείων τους στην αρχική ισοτιμία με το ευρώ και όχι στις προσαρμοσμένες τιμές που προέκυψαν μετά την ανατίμηση του ελβετικού νομίσματος. Για το λόγο αυτό και ετοιμάζονται προσφυγές προς τον Άρειο Πάγο προκειμένου να κρίνει οριστικά τις υποθέσεις δανείων σε φράγκο, οι οποίες κερδήθηκαν από τους δανειολήπτες και σε δεύτερο βαθμό, από τα Εφετεία Πειραιώς και Ναυπλίου, όπως αποκαλύψαμε την περασμένη εβδομάδα.

Γράφει ο: 

Μάλιστα, έγινε γνωστό ότι η Eurobank πέραν του Αρείου Πάγου πρόκειται να υποβάλλει σχετικό προδικαστικό ερώτημα και προς τα δικαστήρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προφανώς για να κερδίσει περαιτέρω χρόνο, αφού υπάρχουν ήδη αποφάσεις του Ανώτατου Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου αρνητικές για τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Σύμφωνα με το Δικαστήριο, όταν ένα χρηματοπιστωτικό ίδρυμα χορηγεί δάνειο σε ξένο νόμισμα, πρέπει να παρέχει στον δανειολήπτη επαρκή πληροφόρηση, ώστε αυτός να είναι σε θέση να λάβει συνετή και εμπεριστατωμένη απόφαση.

Όπως επισημαίνεται στην απόφαση, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα πρέπει να παρέχουν στους δανειολήπτες επαρκή πληροφόρηση, ώστε αυτοί να είναι σε θέση να λαμβάνουν συνετές και εμπεριστατωμένες αποφάσεις. Επομένως, οι εν λόγω πληροφορίες πρέπει να αφορούν όχι μόνο την πιθανότητα ανατιμήσεως ή υποτιμήσεως του νομίσματος στο οποίο συνομολογήθηκε το δάνειο, αλλά και τις επιπτώσεις που θα είχαν στις δόσεις του δανείου οι διακυμάνσεις των συναλλαγματικών ισοτιμιών και ανατιμήσεως του νομίσματος στο οποίο συνομολογήθηκε το δάνειο.

Κατά συνέπεια, αφενός, ο δανειολήπτης πρέπει να ενημερώνεται σαφώς για το ότι, συνάπτοντας σύμβαση δανείου σε ξένο νόμισμα, εκτίθεται σε ορισμένο συναλλαγματικό κίνδυνο, στον οποίο ενδέχεται να δυσκολευτεί οικονομικά να αντεπεξέλθει σε περίπτωση υποτιμήσεως του νομίσματος στο οποίο λαμβάνει τα εισοδήματά του. Αφετέρου, η τράπεζα πρέπει να εκθέτει τις δυνητικές διακυμάνσεις των συναλλαγματικών ισοτιμιών και τους κινδύνους που ενέχει η σύναψη δανείου σε ξένο νόμισμα, ιδίως στην περίπτωση που ο δανειολήπτης δεν λαμβάνει τα εισοδήματά του στο εν λόγω ξένο νόμισμα.

Επίσης, το Δικαστήριο επισημαίνει ότι εναπόκειται στον εθνικό δικαστή να διερευνήσει εάν ο καταναλωτής πληροφορήθηκε όλα τα στοιχεία που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την έκταση της δεσμεύσεως που αναλάμβανε και τα οποία του επιτρέπουν να υπολογίσει το συνολικό κόστος του δανείου του. Δηλαδή, πρόκειται για το σκεπτικό που υιοθέτησαν στις τελικές τους αποφάσεις τα Εφετεία Πειραιώς και Ναυπλίου ως εκ τούτου θεωρείται παράδοξο το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο θα αναθεωρήσει τις προηγούμενες αποφάσεις του.

Σημειώνεται ότι την περασμένη εβδομάδα ο πρόεδρος του πανελλήνιου Συλλόγου Δανειοληπτών Ελβετικού Φράγκου (ΣΥΔΑΝΕΦ) κ. Παντελής Αντωνιάδης, απέστειλε σήμερα στην Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ) εξώδικη ερώτηση – πρόσκληση με την οποία καλεί την διοίκηση της Κεντρικής Τράπεζας της Ελλάδος πέραν άλλων, να γνωρίσει πότε ανοίχτηκαν στην Τράπεζα της Ελλάδας οι λογαριασμοί που δέχονται τα ποσά της εισφοράς του Ν. 128/1975 καθώς και τον αριθμό ή τους ειδικότερους αριθμούς των λογαριασμών αυτών, στους οποίους κατατίθενται τα ποσά της εισφοράς του Ν. 128/1975 που καταβάλλουν χιλιάδες Έλληνες δανειολήπτες έως και σήμερα όπως και το ή τα νομίσματα στα οποία τηρούνται οι εν λόγω λογαριασμοί, που αφορούν και δέχονται καταβολές της εισφοράς του Ν. 128/1975. Ο νόμος ρητά ορίζει ότι: «...επιβάλλεται εισφορά που βαρύνει τα πάσης φύσεως πιστωτικά ιδρύματα υπέρ του κοινού λογαριασμού ...», και προκύπτει συνεπώς ότι υπόχρεοι για την εν λόγω εισφορά είναι τα πιστωτικά ιδρύματα.

Σημειώνεται, τέλος, ότι περισσότεροι από 180.000 Έλληνες δανειολήπτες και εγγυητές μαζί είχαν λάβει δάνεια σε ελβετικό φράγκο, κυρίως κατά τα έτη 2006-2009. Αυτοί οι δανειολήπτες εξαιτίας της αλλαγής της ισοτιμίας του ελβετικού φράγκου έναντι του ευρώ βρέθηκαν εν μέσω περιόδου κρίσης να πληρώνουν σχεδόν τα διπλά ποσά από αυτά που αρχικώς δανείστηκαν.