Log in

Ένας πολιτικός κλόουν στα… κεραμίδια! Και το όνομα αυτού Μιχαήλ…

Πολλοί έχουν ακούσει το όνομά του, λίγοι όμως θυμούνται ότι αυτός ο «κύριος» έχει αναστατώσει τρεις χώρες, έχει οδηγήσει σε πολεμική σύγκρουση δύο ομόθρησκες χώρες, έχει «εξαφανίσει» φίλους του, έχει ανατρέψει τους πολιτικούς του μέντορες…

Γράφει ο: 

Σχεδόν κανείς, όμως, δεν έχει συνειδητοποιήσει ότι ο πρώην πρόεδρος της Γεωργίας Μιχαήλ Σαακασβίλι συμμαχεί ακόμη και με τον διάολο, για να υλοποιήσει τα ιδιοτελή σχέδιά του, να παραμένει στη δημοσιότητα και να κερδίζει χρήμα και δόξα από τις πολιτικές επιλογές του.

Χθες, το κέντρο του Κιέβου αναστατώθηκε και πάλι, αυτή τη φορά για χάρη του εν λόγω κυρίου. Το πρωί η Γενική Εισαγγελία της Ουκρανίας εξέδωσε ένταλμα σύλληψης του άλλοτε Γεωργιανού και σήμερα Ουκρανού υπηκόου, ο οποίος πρόλαβε να γίνει και κυβερνήτης της περιοχής της Οδησσού, για περίπου ένα χρόνο, από την ανατροπή της κυβέρνησης Γιανουκόβιτς έως τον Νοέμβριο του 2016. Ήταν κι αυτό μία «ευγενική παραχώρηση» των νέων ηγετών της Ουκρανίας στον Μιχαήλ, για τις υπηρεσίες που προσέφερε στο νέο καθεστώς.

Όμως, ο Σαακασβίλι δεν μπορεί να καθίσει… φρόνιμος. Οι ουκρανικές δικαστικές αρχές έχουν στα χέρια τους ατράνταχτα στοιχεία, με βάση τα οποία τον κατηγορούν για κατασπατάληση δημοσίου χρήματος, οργάνωση και συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, τον κατηγορούν για συμμετοχή σε απόπειρες ανθρωποκτονιών και άλλα… ωραία πράγματα. Ακριβώς, όπως τον κατηγορούν και οι σημερινές αντίστοιχες αρχές της Γεωργίας για την περίοδο της προεδρίας του και για το λόγο αυτό είχε σπεύσει να «αυτοεξοριστεί» στην Ουκρανία, αλλάζοντας ακόμη και την υπηκοότητά του…

Όταν, χθες, οι αστυνομικοί πήγαν στο διαμέρισμά του για να εκτελέσουν το ένταλμα σύλληψης, ο Μιχαήλ ανέβηκε στην ταράτσα και απειλούσε να πηδήξει. Σιγά μην έφτανε σε αυτό το εγχείρημα. Απλώς, οι σωματοφύλακές του (ολόκληρος… στρατός!) κάλεσαν τους οπαδούς του, οι οποίοι ξεκίνησαν τη διαδήλωση από την πόρτα της πολυκατοικία του. Κι όταν οι ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις που έσπευσαν επί τόπου τον κατέβασαν από την ταράτσα και τον έβαλαν σε ένα κλειστό ημιφορτηγό, το… πλήθος επιτέθηκε και τον «απελευθέρωσε», εν μέσω ιαχών και πανηγυρισμών! Στη συνέχεια, μετέβησαν όλοι μαζί στο κέντρο του Κιέβου, έξω από το κοινοβούλιο, δίνοντας μία ακόμη… παράσταση.

Πλούσιο και «γαργαλιστικό» βιογραφικό

Το βιογραφικό του Μιχαήλ Σαακασβίλι παραπέμπει σε πολιτικό αριβίστα, που θα κάνει τα πάντα για να επιβιώσει και να παραμείνει στις πρώτες γραμμές της επικαιρότητας. Όσοι τον γνώρισαν εντυπωσιάστηκαν από τις πρωτοποριακές και εντυπωσιακές ιδέες του, τις οποίες, ωστόσο, ποτέ δεν εφάρμοσε. Απλώς τις χρησιμοποίησε για την ανέλιξή του.

Κι όσοι τον εμπιστεύθηκαν, γεύτηκαν στη συνέχεια το πικρό φαρμάκι της «εγκληματικής» προδοσίας. Όπως ο τελευταίος υπουργός Εξωτερικών της Σοβιετικής Ένωσης και μετέπειτα πρόεδρος της Γεωργίας Έντουαρντ Σεβαρτνάτζε, ο οποίος συμμάχησε μαζί του, το 1996, αλλά λίγα χρόνια αργότερα τον είδε να ηγείται της «επανάστασης των ρόδων», που τον ανέτρεψε… Όπως ο παιδικός του φίλος Ζουράμπ Ζβάνια, με τον οποίο πορεύτηκαν μαζί από την αντιπολίτευση έως και το Προεδρικό Μέγαρο, τον έκανε πρωθυπουργό, αλλά όταν άρχισε να καταλαβαίνει το πραγματικό ποιόν του Μιχαήλ, βρήκε «τραγικό και αιφνίδιο θάνατο» σε ένα περίεργο επεισόδιο… Όπως, ο νυν πρόεδρος της Ουκρανίας Πιοτρ Ποροσένκο, που του εμπιστεύθηκε την ηγεσία της πιο πλούσιας περιοχής της χώρας, ως αντάλλαγμα για τις υπηρεσίες που προσέφερε στην ανατροπή του Γιανουκόβιτς, αλλά κατάλαβε ότι ο «σύμμαχός» του έκανε «μεγάλες δουλειές»…

«Καυτές μπίζνες»

Στα τέλη της δεκαετίας του ’80, ο Μιχαήλ Σαακασβίλι είναι φοιτητής στο Πανεπιστήμιου του Κιέβου, αλλά διαγράφεται (πρωτοφανές για σοβιετικό πανεπιστήμιο) «για ηθικούς λόγους», για τους ίδιους για τους οποίους αποπέμφθηκε και από την Κομσομόλ (νεολαία του ΚΚΣΕ). Ποιοι ήταν οι «ηθικοί λόγοι»; Συνελήφθη να κάνει εμπόριο πορνογραφικού υλικού, που το προμηθευόταν από δυτικές χώρες. Έτσι περνούσε «ζωή και κότα» ως φοιτητής…

Δεν είχε άλλη επιλογή και αμέσως στρατεύθηκε για να υπηρετήσει τη θητεία του. Επιστρέφοντας, η Σοβιετική Ένωση ήταν υπό διάλυση και πετυχαίνει (με το ανάλογο τίμημα, ίσως…) να ξαναγραφτεί στο Πανεπιστήμιο. Πριν καλά-καλά το τελειώσει, βρίσκεται με υποτροφία (από ποιόν, άραγε;) στο Ινστιτούτο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Στρασβούργου, από το οποίο, τον «απαγάγουν» οι ΗΠΑ και αρχίζει μία… περιοδεία σε αμερικανικά πανεπιστήμια (Κολούμπια, Ουάσιγκτον, Ταφτ) με υποτροφίες από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Για λίγο χρονικό διάστημα, πέρασε από τη Φλωρεντία, τη Χάγη, από μεγάλα δικηγορικά γραφεία της Νέας Υόρκης και το 1995 επιστρέφει στη Γεωργία, για να αρχίσει να υλοποιεί τα φιλόδοξα σχέδιά του. Εκείνη την εποχή ο ισχυρότερος πολιτικός παράγοντας ήταν ο Σεβαρτνάτζε. Με αυτόν, λοιπόν συμμάχησε! Εξελέγη βουλευτής, ανέλαβε υπουργεία και αρμοδιότητες, αλλά ξέχασε τις προεκλογικές του εξαγγελίες, για φυλάκιση των πολιτικών που δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την περιουσία τους ή για αλκοτέστ και ναρκοτέστ σε όλους τους πολιτικούς…

Διαδηλωτής με... όραμα

Το 2003, λοιπόν, είναι ο ηγέτης στις διαδηλώσεις κατά του Σεβαρτνάτζε, που οδήγησαν στην ανατροπή της κυβέρνησης και στην ανάδειξή του σε πρόεδρο, μετά από εκλογές στις οποίες ήταν μοναδικός υποψήφιος, λαμβάνοντας το 96,27% των ψήφων! Έτσι αρχίζει η «μονοκρατορία του Μιχαήλ», όπως την καταγράφουν ακόμη και δυτικοί αναλυτές.

Κατά τη διακυβέρνησή του, η Γεωργία γνώρισε τον πιο σκληρό νεοφιλελευθερισμό, όπου στα χαρτιά η οικονομία αναπτυσσόταν με ρυθμούς 3-5%, αλλά η ανεργία εκτινάχθηκε σε επίπεδα πάνω από 20% από 11% που ήταν το 2003 (σας θυμίζει κάτι;), ενώ οι κρατικές επιχειρήσεις ξεπουλήθηκαν έναντι πινακίου φακής… Όσο για τη διαφθορά; Οι καλοπληρωμένες έρευνες ορισμένων «διεθνών οργανισμών» αναφέρουν σημαντική μείωση των κρουσμάτων. Στην πραγματικότητα, η χώρα μετατράπηκε στο «βασίλειο της μίζας και της διαφθοράς». Άλλωστε, «από το κεφάλι βρομάει το ψάρι»… Και το κεφάλι γνώριζε πολύ καλά το… σπορ.

Εφ΄όπλου... φιάσκο 

Το 2008, οι χειρισμοί του στο θέμα της Αμπχαζίας και της Νότιας Οσετίας, οδηγεί στην πενθήμερη πολεμική σύγκρουση με την «ομόθρησκη» Ρωσία, αλλά είχε προηγηθεί η απόσυρση από την «Ένωση Ανεξαρτήτων Χωρών» (πρώην Σοβιετικές δημοκρατίες) και η προσχώρηση της Γεωργίας στο ΝΑΤΟ, με τον Σαακασβίλι να φωτογραφίζεται στο πλάι του πανευτυχούς Τζορτζ Μπους του νεότερου… Το φιάσκο του πολέμου, ωστόσο, στοίχισε πολύ ακριβά στην οικονομία και τους πολίτες της χώρας.

Το 2012, στις βουλευτικές εκλογές, το κόμμα του προέδρου κατατροπώνεται από το αντιπολιτευόμενο Δημοκρατικό Κόμμα, αλλά ο Σαακασβίλι παραμένει στη θέση του για έναν ακόμη χρόνο, αλλά ξαφνικά τρεις μήνες πριν από τη λήξη της θητείας του, φεύγει για τις Βρυξέλλες, όπου πιάνει δουλειά ως καθηγητής στο τοπικό Αμερικανικό Κολέγιο! Ήδη, στην Τιφλίδα, ωστόσο, έχουν αρχίσει οι έρευνες των δικαστικών αρχών, για ανάμειξη του Μιχαήλ σε υποθέσεις κατασπατάλησης χρημάτων, μίζες, για τις επιθέσεις των αστυνομικών αρχών εναντίον διαδηλωτών τον Νοέμβριο του 2007 (με περισσότερους από 500 τραυματίες), αλλά και για ανάμειξη σε πολιτικές δολοφονίες, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και η περίπτωση του Ζουράμπ Ζβάνια.

Διώξεις και "αυτοεξορία"

Η Εισαγγελία της Τιφλίδας εκδίδει ένταλμα σύλληψης και ορίζει δικάσιμους, αλλά ο Σαακασβίλι βρίσκεται ήδη στις ΗΠΑ και δηλώνει ότι δεν πρόκειται να επιστρέψει, χαρακτηρίζοντας τις διώξεις «πολιτικές και αστείες». Το περίεργο, ωστόσο, είναι ότι τον Αύγουστο του 2015, με μία σπάνια απόφασή της, η Interpol αρνείται να εκδώσει διεθνές ένταλμα σύλληψης, όπως ζήτησαν οι αρχές της Γεωργίας κι έτσι, ο πρώην πρόεδρος μπορεί να ταξιδεύει ελεύθερα και αβίαστα…

Για μία ακόμη φορά, πάντως, αποδεικνύεται άριστος αριβίστας, που εκμεταλλεύεται όλες τις καταστάσεις. Πρωτοστατεί στις διαδηλώσεις των δεξιών, ακροδεξιών και νεοναζιστικών δυνάμεων της Ουκρανίας, εναντίον του Γιανουκόβιτς, ενώ συντάσσεται με το νέο καθεστώς, που ανέτρεψε τον φιλορώσο πρόεδρο. Παράλληλα, παίρνει την ουκρανική υπηκοότητα, για να αποφύγει άλλες περιπέτειες με τις γεωργιανές αρχές.

Για να τον ευχαριστήσουν, οι νέοι «άρχοντες» της Ουκρανίας του αναθέτουν καθήκοντα κυβερνήτη στον περιοχή της Οδησσού, σε ένα «χρυσορυχείο», λόγω του λιμανιού και της στρατηγικής της θέσης. Όμως, πολύ σύντομα άρχισαν να έρχονται στην επιφάνεια πληροφορίες και στοιχεία, για τις «όμορφες δουλειές του κυβερνήτη». Φαίνεται πως ήταν πολύτιμη η εμπειρία που συσσώρευσε με το εμπόριο πορνογραφικού υλικού, στα νιάτα του…

Νέες κατηγορίες

Οι αρμόδιες αρχές στο Κίεβο άρχισαν να «σκαλίζουν» διάφορες υποθέσεις και πριν από ένα χρόνο, ο Σαακασβίλι καθαιρέθηκε, αλλά δεν κατέθεσε τα «όπλα». Όσο για τις κατηγορίες που του αποδίδονται για χρηματισμό από οπαδούς του Γιανουκόβιτς και από ρωσικές μυστικές υπηρεσίες, μόνο γέλιο μπορούν να προκαλέσουν… Όχι γιατί ο Μιχαήλ δεν είναι ικανός να κάνει κάτι τέτοιο, αλλά διότι οι άλλες δύο πλευρές δεν θέλουν ούτε να τον ακούν…

Τώρα, ο πολυπράγμων και «πολιτικός κλόουν» (παρατσούκλι που του έχουν αποδώσει τα Μέσα Ενημέρωσης σε Γεωργία και Ρωσία) ψάχνει διέξοδο με τις διαδηλώσεις και τις «φωνές διαμαρτυρίας». Χθες το απόγευμα, απαντώντας στον Γενικό Εισαγγελέα, που τον κάλεσε να παραδοθεί εντός 24 ωρών, δήλωνε στις κάμερες, στην κεντρική πλατεία του Κιέβου, μεταξύ οπαδών και σωματοφυλάκων: «Εδώ είμαι, εάν θέλουν, ας έρθουν να με συλλάβουν».

Το σόου

Κι εκεί αρχίζει το σόου του κλόουν: «Σήμερα, εσείς μου σώσατε τη ζωή… Σ’ εσάς χρωστάω τη ζωή μου, στον ουκρανικό λαό… Είμαι εδώ, με κίνδυνο της ζωής μου και της ελευθερίας μου, μαζί με τον ουκρανικό λαό… Αυτός ο αγαπημένος λαός πρέπει να απαλλαχτεί από τη μαφία που τον κυβερνά σήμερα… Όλοι μαζί να απαιτήσουμε να φύγει ο Ποροσένκο, να φύγει η εγκληματική οργάνωση»…

Και για το τέλος, άλλο ένα… κατόρθωμα του «πολιτικού κλόουν». Πριν από λίγες εβδομάδες, βρισκόταν στην Πολωνία, όταν του ανακοίνωσαν ότι οι αρχές του Κιέβου αποφάσισαν να του αφαιρέσουν το ουκρανικό διαβατήριο. Εκείνος δεν πτοήθηκε! Ειδοποίησε τους εύσωμους… οπαδούς του και έφτασε τα σύνορα. Εκεί, οι συνοριοφύλακες και οι τελωνειακοί… καταργήθηκαν από τα «παιδιά» και ο Μιχαήλ εισήλθε «θριαμβευτικά» και πάλι στην Ουκρανία!

Αυτός είναι ο θαυμαστός κόσμος του πολιτικού αριβίστα που ακούει στο όνομα Μιχαήλ Σαακασβίλι!