Log in

Γεράκια vs περιστεριών: Η προεδρία Λαγκάρντ αναζωπυρώνει τον πόλεμο για τα ηνία της ΕΚΤ

«Αντιμετωπίζω τα αιτήματα για μια πράσινη νομισματική πολιτική με τη μορφή, για παράδειγμα, ενός Πράσινου QE, πολύ αρνητικά. Τέτοιες αποφάσεις δεν πρέπει να λαμβάνονται από τις κεντρικές τράπεζες» σχολίασε ο Γενς Βάιντμαν. Λίγο νωρίτερα, η Κριστίν Λαγκάρντ είχε επικρίνει τη Γερμανία και την Ολλανδία, διότι δεν χρησιμοποιούν τα χρήματα από τα πλεονάσματα τους για να χρηματοδοτήσουν επενδυτικά έργα που θα τονώσουν την ανάπτυξη.

Το γεγονός ότι το γεράκι της Bundesbank και η από σήμερα νέα πρόεδρος της ΕΚΤ επέλεξαν να διασταυρώσουν τα ξίφη τους, πριν καν ο Μάριο Ντράγκι αναχωρήσει (χθες) από την Φρανκφούρτη δεν ήταν τυχαίο. Το ήξεραν και οι ίδιοι, το αναγνώρισαν και οι αγορές, που αντιλαμβάνονται ότι το μπρα-ντε-φερ που θα παιχτεί μεταξύ τους έχει βαθιές αιτίες και επιπτώσεις που ξεπερνούν τα όρια της ίδιας της ΕΚΤ.

Βέβαια, οι αγορές δεν τολμούν να ποντάρουν ακόμη τα λεφτά τους σε έναν από τους μονομάχους και να ρισκάρουν να προβλέψουν τον νικητή. Ο Γερμανός τραπεζίτης εκπροσωπεί ένα ολόκληρο σύστημα που περιμένει πολύ καιρό να πάρει το πάνω χέρι από τα περιστέρια του σούπερ Μάριο και των συμμάχων του. Όμως, και η Κριστίν Λαγκάρντ, δεν έφτασε στη θέση αυτή τυχαία, έχοντας καταφέρει να σπάσει το γυάλινο ταβάνι στη χώρα της, έχοντας καταφέρει να διατελέσει η πρώτη γυναίκα στο τιμόνι του ΔΝΤ και τώρα να έρθει από τα μετόπισθεν και να κατακτήσει την ηγεσία της ΕΚΤ, χωρίς καν το όνομα της να είναι στην αρχική λίστα των υποψηφίων.

Βέβαια, αυτό που είναι σαφές είναι ότι η διαμάχη δεν έχει να κάνει με την ίδια τη Γαλλίδα, αλλά την νομισματική στρατηγική της Ευρωζώνης. Ο Μάριο Ντράγκι ήταν πολύ έμπειρος και πολύ ισχυρός, έχοντας κερδίσει και τα εύσημα για τον κομβικό του ρόλο στην προστασία της Ευρωζώνης από την θύελλα της οικονομικής κρίσης, για να ηττηθεί από τα γεράκια. Όμως, η κυρία Λανγκάρντ είναι διαφορετική υπόθεση.

Δεν είναι μόνο ένα φρέσκο πρόσωπο, που προσγειώθηκε στο πόστο από… τύχη, σαν αποτέλεσμα της πολιτικής διαμάχης ανάμεσα στους ηγέτες της Ε.Ε. για τα πρόσωπα που θα διορίζονταν στις θέσεις-κλειδιά στα θεσμικά κοινοτικά όργανα. Είναι και το γεγονός πως, παρά το εντυπωσιακό βιογραφικό της και την γνώση που έχει αποκτήσει για τη διαχείριση της κρίσης από το τιμόνι του ΔΝΤ, η κυρία Λαγκάρντ είναι πολιτικός, δίχως εμπειρία στον τραπεζικό τομέα, πόσο μάλλον στο ιδιαίτερο καθεστώς του περιβάλλοντος μιας κεντρικής τράπεζας. Και πάνω από όλα ξεκινά τη θητεία της με πρόθεση να συνεχίσει στο μονοπάτι που χάραξε ο Μάριο Ντράγκι.

Τις τελευταίες εβδομάδες, όσο η θητεία του Ιταλού τραπεζίτη πλησίαζε στο τέλος της, ο Βάιντμαν και οι σύμμαχοι του κεντρικοί τραπεζίτες (Ολλανδοί, Φινλανδοί, Αυστριακοί κλπ) έκαναν όλο και πιο συχνά παρεμβάσεις και δηλώσεις που φανέρωναν τη διαφωνία τους με τον νέο γύρο χαλάρωσης της νομισματικής πολιτικής και την επανεκκίνηση του QE.

Για τον Μάριο Ντράγκι, το να δρομολογήσει τις κινήσεις αυτές ήταν η παρακαταθήκη του και ο τρόπος να βεβαιωθεί ότι, όχι μόνο θα προστατέψει το μέχρι τώρα έργο του, αλλά θα βάλει την ΕΚΤ υπό την κυρία Λαγκάρντ σε ένα μονοπάτι που θα είναι δύσκολο να ανατραπεί, χωρίς να προκληθούν έντονοι κλυδωνισμοί στις αγορές. Αυτό προφανώς τα γεράκια το αντιλαμβάνονται, αλλά δεν είναι εύκολο και να το δεχτούν. Και είναι βέβαιο ότι μέσα στους επόμενους μήνες, κυρίως από την επόμενη χρονιά θα αρχίσουν να πιέζουν την κυρία Λαγκάρντ σε αναπροσαρμογές ή επιβράδυνση των βημάτων που έχουν χαραχθεί.

Ο καυγάς προχθές για την ιδέα των πρασίνων ομολόγων ήταν ενδεικτική. Ήταν ένα μήνυμα του Βάιντμαν ότι τα πράγματα στο συμβούλιο θα αλλάξουν και πως η κυρία Λαγκάρντ θα πρέπει να είναι έτοιμη για σκληρό πρέσινγκ, ώστε να το αποδεχτεί. Με μόνη διαφορά ότι η Γαλλίδα έδειξε επίσης μαχητικά αντανακλαστικά στέλνοντας το δικό της μήνυμα πως… όσοι λογάριαζαν χωρίς τον ξενοδόχο, θα πρέπει να το ξανασκεφτούν.

Οι επόμενες συνεδριάσεις της ΕΚΤ αναμένονται θυελλώδεις και με μεγάλο δημοσιογραφικό (και όχι μόνο) ενδιαφέρον…