Log in

Νέα εποχή για την Αργεντινή – υψηλές προσδοκίες φέρνει η επιστροφή των Περονιστών

Με την ορκωμοσία του περονιστή Αλμπέρτο Φερνάντες στην προεδρία η Αργεντινή γύρισε σελίδα αφήνοντας πίσω της την δεξιά και λίαν αποτυχημένη παρένθεση του Μαουρίτσιο Μάκρι. Όμως, το χάος που παρέλαβε ο νέος πρόεδρος και η δεδομένη εχθρική στάση των νεοφιλελεύθερων δυτικών κέντρων απέναντι του, δημιουργεί από τώρα εμπόδια στο έργο του.

Γράφει η: 

Μέσα σε τέσσερα χρόνια ο Μάκρι κατάφερε το αδιανόητο: αποδυνάμωσε περαιτέρω την οικονομία της χώρας, προσέτρεξε και πάλι στη βοήθεια του ΔΝΤ και φτωχοποίησε σε δραματικό βαθμό τον πληθυσμό μιας πλούσιας σε πόρους και δυνατότητες χώρας. Αρκεί να αναφέρουμε ότι σύμφωνα με νέα έρευνα, το ποσοστό των φτωχών αυξήθηκε κατά 12 μονάδες, σχεδόν στο 41% του πληθυσμού, ενώ οι άστεγοι αναλογούν στο 9% του πληθυσμού, ήτοι σχεδόν τέσσερα εκατομμύρια πολίτες.

Μετά από αυτό το… successstoryτου δεξιού ηγέτη που κάποτε οι ξένοι θεσμικοί είχαν βιαστεί να καλωσορίσουν δεν είναι να απορεί κανείς για τη δυναμική επιστροφή των Περονιστών και την άνετη εκλογή του Φερνάντεζ. Όμως, οι υψηλές προσδοκίες του κοινού ανεβάζουν τον πήχη, χωρίς ο νέος πρόεδρος να έχει ελεύθερα τα χέρια του, δεδομένου ότι τελεί υπό τον έλεγχο του ΔΝΤ και του μνημονίου που υπέγραψε ο προκάτοχος του. Αμέσως-αμέσως αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί να εγκαταλείψει τις γνωστές πρακτικές λιτότητας που απαιτεί το Ταμείο, ενώ συνάμα πρέπει να τηρεί τις υποχρεώσεις του προς τους ξένους πιστωτές.

Οικονομικοί αναλυτές πιθανολογούν ότι θα χρειαστεί να ζητήσει κούρεμα των χρεών για να μπορέσει να τα βγάλει πέρα, όμως δεν είναι βέβαιο ότι μπορεί να πείσει τους ξένους για την αξιοπιστία του, ώστε να φτάσει σε μια τέτοια συμφωνία.  

Βασική πηγή ανησυχίας για τους ξένους είναι το γεγονός πως στο πλευρό του, σε θέση αντιπροέδρου βρίσκεται η πρώην πρόεδρος Κριστίνα Φερνάντεζ ντε Κίρσνερ, η οποία με τις επιλογές της και τις προστατευτικές πολιτικές που είχε εφαρμόσει είχε κάνει πολλούς εχθρούς μεταξύ των ξένων θεσμικών. Οπότε το πιθανότερο είναι να τηρήσουν στάση αναμονής περιμένοντας να δουν τα πρώτα δείγματα γραφής και τις προθέσεις της νέας κυβέρνησης.

Άλλωστε, οι επιλογές του νέου προέδρου αναφορικά με τη σύνθεση του νέου οικονομικού επιτελείου δεν έριξαν παραπάνω φως στις προθέσεις του. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι υπουργός Οικονομικών ορίστηκε ο Μάρτιν Γκουζμάν, ο οποίος είχε ασκήσει σκληρή κριτική στην επιστροφή του ΔΝΤ, αλλά ο οποίος έχει μηδενική εμπειρία σε κυβερνητική θέση.