Log in

"Μαύρο" στους κηφήνες

Ιερό, χωρίς την παραμικρή αντίρρηση, το δικαίωμα στην απεργία. Υποχρέωση των εργαζομένων στη δημόσια τηλεόραση να συμπαρασταθούν στους συναδέλφους τους των ιδιωτικών καναλιών, που βρίσκονται αντιμέτωποι με τον εφιάλτη της ανεργίας. Μόνο που η προκήρυξη απεργίας από την ΠΟΣΠΕΡΤ την ημέρα των εγκαινίων της ΔΕΘ ξεπερνάει κάθε όριο, λογικής αλλά και ηθικής.

Γράφει ο: 

Φαίνεται ότι, πράγματι, ουδείς αχαριστότερος του ευεργετηθέντος. Η ΠΟΣΠΕΡΤ ρίχνει "μαύρο" στον πρωθυπουργό, ο οποίος ξανάνοιξε την ΕΡΤ, έχοντας κάνει σημαία του την επαναλειτουργία της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης από την πρώτη ημέρα της θητείας του. Το κάνει αυτό, λέει, για να συμπαρασταθεί στους 1800 εργαζόμενους που κινδυνεύουν να βρεθούν άνεργοι στα κανάλια που δεν αδειοδοτήθηκαν. Και θα συνεχίσει τον αγώνα μέχρι την τελική δικαίωση γιατί "καμιά νομιμότητα δεν πρέπει να αφήσει πίσω θύματα".

Ας δεχτούμε ότι τα κίνητρα της ΠΟΣΠΕΡΤ είναι αγαθά. Πότε, ωστόσο, η ομοσπονδία διαμαρτυρήθηκε, πέρα και έξω από τις γενικότερες απεργίες στον Τύπο, για τους ίδιους συναδέλφους των ιδιωτικών καναλιών, τους τόσους μήνες που άλλοι εργάζονται απλήρωτοι, άλλοι απολύθηκαν και άλλοι εξαναγκάστηκαν σε ατομικές συμβάσεις και μειώσεις μισθών; Είδατε μήπως καμία κινητοποίηση έξω από το Mega, σαν τις μεγαλειώδες συγκεντρώσεις στο Ραδιομέγαρο το καλοκαίρι του "μαύρου";

Τι έκανε η ΠΟΣΠΕΡΤ για τους συμβασιούχους της ίδιας της ΕΡΤ που πήγαν σπίτι τους με συνοπτικές διαδικασίες και σήμερα αν και δικαστικά δικαιωμένοι, εξακολουθούν να βρίσκονται "στον αέρα"; Τι έκανε για να αποτρέψει την εξάρτηση της ΕΡΤ από το νταβατζηλίκι της Digea; Τι έχει προσφέρει στο περιεχόμενο, το πρόγραμμα, το "προϊόν" της νέας ΕΡΤ, που εξακολουθεί να είναι ένας συρφετός επαναλήψεων, ΝΕΡΙΤ και... ό,τι να 'ναι;

Η επιλογή, όμως, να κατέβουν οι διακόπτες την ημέρα των εγκαινίων του, παραδοσιακά, σημαντικότερου οικονομικού γεγονότος και τη στιγμή που ο ταλαίπωρος Έλληνας περιμένει να ακούσει δυο πράγματα για το μέλλον του κι εκείνη την ανάπτυξη που έχει βαρεθεί να την περιμένει, ρίχνει ολότελα τις μάσκες. Ακόμη και για τους λιγότερο μυημένους στα τηλεοπτικά, που μπορεί να μη θυμούνται ούτε τις περιπέτειες του προέδρου της ΠΟΣΠΕΡΤ με τα μαϊμού επιδόματα αναπηρίας, ούτε τα "α λα μπρατσέτα" με τον Παναγιώτη Λαφαζάνη, πριν από λίγους μήνες.

Δυστυχώς, το φέουδο του κατ' επάγγελμα συνδικαλιστή, Παναγιώτη Καλφαγιάννη, πρώην ΠΑΣΟΚ, τέως ΣΥΡΙΖΑ και νυν, ίσως, ΛΑΕ δεν συμπαραστέκεται σε κανέναν. Δράττεται, απλώς, της ευκαιρίας και κάνει αντιπολίτευση στον Τσίπρα, την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση προσπαθεί να κεφαλαιοποιήσει μία, τεράστιας σημασίας, νίκη στα τηλεοπτικά πράγματα. Συντονίζεται με την επιχειρηματολογία της Ν.Δ. βάζοντας, δήθεν, τους εργαζόμενους πάνω από τη "νομιμότητα" και ουσιαστικά ζητώντας να μην κλείσουν κανάλια κι ας μην πήραν άδεια. Κρίμα που τόση ευαισθησία δεν είδαμε -ούτε από την ΠΟΣΠΕΡΤ ούτε από τη Ν.Δ.- για κανέναν άλλο άνεργο, σε κανέναν άλλο κλάδο.

Ας είναι. Θα δούμε την ομιλία του πρωθυπουργού στον Σκάι... Τουλάχιστον εκεί ξέρεις ότι έχεις να κάνεις με ορίτζιναλ αντιπολίτευση. Όχι σαν αυτή που κάνουν οι... ΝΕΡΙΤες.

ΥΓ. Τα σχόλια κάποιων ότι η ΠΟΣΠΕΡΤ κάνει πλάτες στον Τσίπρα και τον προστατεύει από το να δει ο κόσμος τις αντικυβερνητικές εκδηλώσεις στη Θεσσαλονίκη τα αφήνουμε ασχολίαστα, ως πέρα για πέρα αστεία. Ψάχνοντας, τέλος, στο ίντερνετ για τον βίο και την πολιτεία της ΠΟΣΠΕΡΤ και του κ. Καλφαγιάννη πέσαμε πάνω σε αυτό. Αν έχετε τον χρόνο, διαβάστε το:

Ανοιχτή επιστολή προς τον Παναγιώτη Καλφαγιάννη