Log in

Στον «πάγο» η κυβερνητική μέριμνα για τους πρόσφυγες

Ικανοποιημένη δήλωνε η κυβέρνηση για την αντιμετώπιση του χιονιά. «Κανένας πρόσφυγας δεν πρόκειται να μείνει εκτεθειμένος στις ακραίες καιρικές συνθήκες», υποστήριζε ο κ. Γ. Μουζάλας. Την ίδια στιγμή, στα κέντρα φιλοξενίας προσφύγων και πρωτίστως σε αυτό της Μόριας στη Λέσβο, πρόσφυγες ζουν σε σκηνές που έχουν "καλυφθεί" με χιόνι αδυνατώντας να ζεσταθούν.

Γράφει η: 

Εικόνες από τη Μόρια μαρτυρούν το μέγεθος του προβλήματος, καθώς εκατοντάδες άνθρωποι ζουν σχεδόν χωρίς καθόλου θέρμανση και χωρίς ζεστό νερό, όπως αναφέρουν οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα. Και το πρόβλημα αυτό έχει επεκταθεί και στις υπόλοιπες περιοχές της Ελλάδας όπου φιλοξενούν πρόσφυγες.

Η ευαισθησία της αντιπολίτευσης

"Θλιβερή η εικόνα μιας χώρας που αφήνει ανθρώπινες ψυχές να θάβονται κάτω από χιόνι. Που είναι η ευαισθησία;" έγραψε ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κ. Μητσοτάκης.

Παρόλα αυτά, ο «ευαίσθητος» Κ. Μητσοτάκης, αρκέστηκε σε αναποτελεσματικές βολές, που δεν συμπεριέλαβαν καμία πρόταση, ούτε λύση. Αντιθέτως, η στάση αυτή προκάλεσε μεγαλύτερη αναστάτωση στα κέντρα προσφύγων, οι οποίοι αρνούνταν να υπακούσουν στις επιταγές των αρχών.

Το άδειασμα από την Κομισιόν

Ευθύνες στην ελληνική κυβέρνηση για την κατάσταση των hot spots της Ελλάδας επιρρίπτει και η Κομισιόν, σημειώνοντας πως τα μέτρα για την προστασία των προσφύγων από το χιόνι και το ψύχος είναι αρμοδιότητα των ελληνικών αρχών.

«Πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι, η Επιτροπή γνωρίζει πως η κατάσταση στα κέντρα υποδοχής είναι ανυποστήρικτη και πρέπει να είμαστε επίσης ξεκάθαροι, πως η ευθύνη διασφάλισης επαρκών συνθηκών διαβίωσης είναι ευθύνη των ελληνικών Αρχών και η Επιτροπή δεν μπορεί να επιβάλει ποιες πολιτικές θα ακολουθήσει η Ελλάδα», δήλωσε η εκπρόσωπος Τύπου η Νατάσα Μπερτό, προσθέτοντας πως αυτό που μπορεί να κάνει η Επιτροπή είναι να συνεχίσει να «ασκεί πολιτική πίεση στην Ελλάδα, σε συνδυασμό με χρηματική και τεχνική υποστήριξη».

Νέα «χιονοθύελλα»

Η κυβέρνηση αδυνατεί να αντιμετωπίσει τη νέα «χιονοθύελλα» που έρχεται από όλες τις πλευρές, αποδυναμώνοντας ακόμη περισσότερο την πολιτική και διαχειριστική επάρκειά της. Με κάθε αφορμή αναδεικνύονται τα προβλήματα του κρατικού μηχανισμού και όσο αναβάλλεται η λύση τους, το τέλμα πλησιάζει.