Log in

Ο κ. Μελανσόν δεν είναι Τσίπρας για να ανέχεται να τον προσβάλλουν

Επιτέλους, ο Γάλλος που θα πει όχι στους Γερμανούς βρέθηκε. Είναι ο Ζαν Λουκ Μελανσόν και δυστυχώς εμείς δεν μπορούμε να τον ψηφίσουμε. Δυστυχώς για τον ίδιο, ούτε οι Γάλλοι, που μπορούν, θα το κάνουν.

Γράφει η: 

Στο πλαίσιο της προεκλογικής καμπάνιας για τις επερχόμενες προεδρικές εκλογές ο κ. Μελανσόν υπέκυψε στον πειρασμό των συγκρίσεων. Απαντώντας στην εκτίμηση ότι η διακηρυγμένη θέση του για αναδιαπραγμάτευση των συνθηκών της Ε.Ε. θα… βρει στον γερμανικό τοίχο ο κ. Μελανσόν δήλωσε πως «οι Γερμανοί δεν έχουν δει ποτέ απέναντί τους μια Γαλλία η οποία να τους λέει όχι». Και πρόσθεσε «Εγώ δεν είμαι Τσίπρας. Δεν μιλώ 17 ώρες με κάποιον που με προσβάλλει. Εγώ εκπροσωπώ τη Γαλλία!».

Vive la France, να προσθέσουμε εμείς και με τις ευχές μας. Ο κ. Μελανσόν ετοιμάζεται να ορθώσει το ανάστημά του στους Γερμανούς και εάν ήμασταν Γάλλοι και μόνο αυτή η δήλωση θα αρκούσε για να ψηφίζαμε οποιονδήποτε άλλον. Βλέπετε, ο κ. Μελανσόν συγκρίνει την προβληματική γαλλική οικονομία με την χρεοκοπημένη ελληνική. Φυσικά και δεν συζητάς όχι 17 ώρες αλλά ούτε 17 λεπτά με κάποιον που σε προσβάλλει, εφόσον όμως συντρέχουν οι ακόλουθες μικρές… λεπτομέρειες: δεν βρίσκεσαι με την πλάτη στον τοίχο, δεν είσαι υπό οικονομική επιτροπεία και δεν είσαι θύμα εκβιασμού, παλεύοντας για την επιβίωσή σου.

Ο κ. Μελανσόν μπορεί να εκπροσωπεί υπερηφάνως τη Γαλλία αλλά οι πολίτες της μάλλον δεν θα πρέπει να αισθάνονται ομοίως υπερήφανοι γνωρίζοντας ότι η επιβίωσή τους σε μια δύσκολη και απευκταία ώρα θα έρθει δεύτερη μετά το αρχηγικό πρεστίζ του αριστερού πολιτικού.

Υπάρχει βέβαια και η συντροφική (ως αριστερή) απρέπεια του κ. Μελανσόν όταν υπονοεί ενδοτικότητα από την πλευρά του Τσίπρα που ανέχθηκε να τον προσβάλλουν επί 17 ώρες. Βέβαια ο Τσίπρας παρέμεινε πρωθυπουργός μετά, ενώ ο κ. Μελανσόν είναι αμφίβολο εάν θα γίνει πρόεδρος. Πόσο δε μάλλον από τη στιγμή που ούτε καν συμπεριλήφθη στις «οντισιόν» που οργάνωσαν Μέρκελ και Πούτιν για τους συνυποψήφιούς του (Φιγιόν, Μακρόν και Λεπέν).

Χαιρεκακία φυσικά, αλλά μάλλον οι Γερμανοί δεν αναμένεται να δουν σύντομα αυτό που δεν έχουν ξαναδεί: τη Γαλλία να λέει όχι.