Log in

Από τον νέο Ναπολέοντα στον νέο βασιλιά Ήλιο

Οι γάλλοι είναι ένας λαός που –όπως και να το κάνουμε- έχει μια ροπή προς τη λάμψη, τα μεγαλεία, το θεαθήναι, το… φρου φρου και αρώματα. Όμως, έχουν και αυτοί τα όρια τους όταν από το «άρτον και θεάματα» καλούνται να απολαύσουν μόνο… τα θεάματα.

Γράφει η: 

Το τελευταίο έχει να κάνει με την λίαν εντυπωσιακή φιέστα που ετοιμάζονται να στήσουν σήμερα οι αρχές για τους εορτασμούς της εθνικής γιορτής της Βαστίλης. Βέβαια, οι παράτες και οι στρατιωτικές παρελάσεις είναι στο πρόγραμμα κάθε χρόνο. Όμως, ο γαλλικός Τύπος είχε προετοιμάσει εδώ και μέρες το κοινό για… κατιτί περισσότερο, που να αρμόζει  στο νέο λαμπερό και ελιτίστικο ένοικο του Ελιζέ.

Ενδεχομένως μια αφορμή γι’ αυτό μπορεί να είναι πως ο Εμανουέλ Μακρόν θέλει να εντυπωσιάσει και να… πουλήσει μούρη (για να το πούμε λαϊκά) στον Ντόναλντ Τραμπ, τον οποίο έχει καλέσει για τις εκδηλώσεις (μετά της συζύγου φυσικά) προκαλώντας αρκετή γκρίνια σε κοινό και μέσα, δεδομένου ότι ο πλανητάρχης δεν είναι διόλου δημοφιλής στη χώρα και την Ευρώπη ευρύτερα. Το γιατί τον κάλεσε, γιατί ο Τραμπ δέχτηκε να πάει και τι θέλουν ο καθένας να πετύχει, αποτελεί μια διαφορετική συζήτηση. Σε αυτό που θα σταθώ είναι αυτό που εισπράττει ο γαλλικός λαός από την σημερινή ημέρα και τον προβληματισμό που έχουν αρχίσει να εκφράζουν, έστω και δειλά, ορισμένοι αναλυτές για το κάπως υπερφίαλο image που έχει αρχίσει να εκπέμπει ο κύριος Μακρόν.

Βεβαίως, το ελιτίστικο προφίλ του ήταν ένα από τα αδύναμα σημεία του στην προεκλογική εκστρατεία και ένα πεδίο που έδωσε άφθονα πολεμοφόδια στους πολιτικούς του εχθρούς. Όμως και μετά την εκλογή του ο νεαρός ηγέτης δεν έχει κάνει τίποτε για να κατευνάσει τις κατηγορίες αυτές, αλλά αντιθέτως τις τροφοδοτεί: από τις πληροφορίες που έχουν διαρρεύσει για την καθημερινότητα του, το προσωπικό του στυλ και τον στόμφο που εκπέμπουν οι επίσημες φωτογραφίες του.

Μάλιστα μετά την απόφαση του να φιλοξενήσει την συνάντηση του με τον Βλαντιμίρ Πούτιν στις Βερσαλλίες (και όχι στο προεδρικό μέγαρο) και αντιστοίχως να εκφωνήσει την πρώτη προγραμματική του ομιλία, επίσης, από το βασιλικό ανάκτορο άρχισαν να κυκλοφορούν οι πρώτες αναφορές και τα πρώτα σκιτσάκια για τον νέο Βασιλιά Ήλιο Εμανουέλ, με τον ίδιο τρόπο που παλαιότερα ο Νικολά Ζαρκοζί είχε περιγραφεί ως ο μικρός Ναπολέων, λόγω των αντίστοιχων φιλόδοξων και αλαζονικών του τάσεων.

Ο 39χρονος Μακρόν θέλει μεν να είναι μοντέρνος και cool, όπως ο Μπάρακ Ομπάμα, βγάζοντας selfies και παίζοντας, όχι μπάσκετ, αλλά τένις, αλλά ως mainstream δεξιός και μέλος της γαλλικής ελίτ θα επιλέξει το ανάλογο ντύσιμο, τον ανάλογο τρόπο ζωής, και τα ανάλογα εστιατόρια, όπως το Jules Verne, των πολλών Μισελέν, στον Πύργο του Άιφελ που «έκλεισε» για το χθεσινό δείπνο του με το αμερικανικό προεδρικό ζεύγος.

Βέβαια, μια σημαντικότατη μερίδα του κόσμου δεν ενοχλείται τόσο πολύ, θεωρώντας ότι ο προκάτοχος του, Φρανσουά Ολαντ ήταν (ή καλύτερα αποδείχτηκε) υπερβολικά «λίγος» και συνηθισμένος για τη χώρα και το αξίωμα του. Στον κόσμο αυτό, η υπόσχεση το κυρίου Μακρόν να αποκαταστήσει την επιρροή της χώρας, την οικονομική της δύναμη και την αίγλη του προεδρικού θώκου αρέσει, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που ένα μεγάλο μέρος του αμερικανικού εκλογικού σώματος έλκεται από την υπόσχεση του κυρίου Τραμπ ότι θα ξανακάνει την Αμερική ισχυρή. Οι Γάλλοι ονειρεύονται εδώ και χρόνια έναν ισχυρό ηγέτη όπως ο Σαρλ ντε Γκολ και αν ο Μακρόν τα καταφέρει, δεν θα τους πειράξει τόσο πολύ, αν φέρει και μερικές… χρυσοποίκιλτες πινελιές Λουδοβίκου.  Όμως, μόνο αν τα καταφέρει! Και μπορεί να είναι ακόμη πολύ νωρίς, όμως οι πρώτες εξαγγελίες του για το αλά γερμανικά συμμάζεμα των οικονομικών της χώρας, την μεταρρύθμιση της αγοράς εργασίας, την περικοπή των δημοσίων δαπανών, τον εξορθολογισμό του κράτους πρόνοιας και των συντάξεων δεν εμπνέουν μεγάλη αισιοδοξία. Ο κόσμος, βέβαια, τον εμπιστεύεται ακόμη, του δίνει χρόνο και περιμένει τι θα κάνει και πως θα το κάνει. Όμως, αν αρχίσει τις περικοπές, οι συζητήσεις για επιστροφή στα μεγαλεία θα πάνε… περίπατο, το ίδιο και η ακτινοβολία που εκπέμπει.