Log in

Η καρτερία και το «γραμμάτιο»

Καλοσύνη τους πάντως. Θα περιμένουν υπομονετικά (μπορεί και δύο χρόνια) μέχρι να έρθει μια πιο «υποστηρικτική» κυβέρνηση. Ακόμα και για μια μεγάλη εταιρία όπως η Eldorado Gold, είναι πραγματικά αξιοθαύμαστη η υπομονή που επιδεικνύει.

Γράφει η: 

Εκτός όμως από αξιοθαύμαστη, η υπομονή της εταιρίας αποδυναμώνει και το επιχείρημα του Σταθάκη ότι η Eldorado Gold δεν έχει συνηθίσει να κάνει δουλειές σε ευρωπαϊκές χώρες. Μα ακριβώς επειδή είμαστε Ευρώπη (για το “χώρα” ας μην προτρέχουμε) κύριε Σταθάκη μου η Eldorado Gold θα περιμένει στωικά να της αδειάσετε την γωνιά. Αλλιώς, ποιος ξέρει, μπορεί να συνέβαιναν διάφορα ατυχή γεγονότα, που (επίσης ποιος ξέρει) θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε αποσταθεροποίηση και πολιτικές εξελίξεις. Στα ακραία και υποθετικά πάντα σενάρια, κύριε Σταθάκη μου, μπορεί να σας βρίσκαμε και σε κανένα χαντάκι, μαζί ή χώρια με τους αντιδρώντες «ιθαγενείς» στην «επένδυση».  

Υπερβολές, φυσικά, αλλά δεν είναι μόνο η καρτερία της Eldorado Gold που εντυπωσιάζει. Είναι και η διορατικότητά της. Σίγουρα τα στελέχη της ότι η επόμενη κυβέρνηση θα είναι «υποστηρικτική» των απαιτήσεων τους. Θυμίζει λίγο τη διορατικότητα εκείνων των κομματικών στελεχών της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ που έπειθαν (χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια) τους τραπεζίτες να ανοίξουν τις κάνουλες των δανείων με εγγύηση τις κρατικές επιχορηγήσεις των κομμάτων. Βέβαιοι τότε και εκείνοι ότι οι επιχορηγήσεις τους θα διατηρηθούν αμετάβλητες αφού αυτούς θα ψηφίζαμε και πάλι.

Εξίσου αξιοθαύμαστη και η σπουδή της Νέας Δημοκρατίας να αποδεχθεί το «δώρο» της Eldorado Gold, απαντώντας στην απειλή της ως η επόμενη και «υποστηρικτική» κυβέρνηση του τόπου. Σίγουρα και τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας για το τι θα ψηφίσουμε, επέλεξαν να ερμηνεύσουν την απειλή της εταιρίας ως απευθυνόμενη αποκλειστικά στην παρούσα κυβέρνηση και όχι στο πολιτικό σύστημα συνολικά. Εξηγήσιμο φυσικά, γιατί έτσι η αξιωματική αντιπολίτευση εμφανίζεται ως η επιχειρηματικά «φιλική» επόμενη κυβέρνηση, ανέξοδα, χωρίς να χρειαστεί να κάνει τίποτα. Αν όμως η εταιρική απειλή ερμηνεύονταν ως αυτό που πραγματικά είναι, δηλαδή, ως απειλή προς το πολιτικό σύστημα της χώρας τότε η Νέα Δημοκρατία θα έπρεπε να αναλάβει τον ρόλο της ως αξιωματική αντιπολίτευση και να το υπερασπιστεί, γεγονός που θα συμπεριλάμβανε και την υπεράσπιση της κυβέρνησης, όχι ως πρόσωπα αλλά ως θεσμό.

Φαντάζεστε να βγαίνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης και να ενημερώνει την εταιρία ότι σε αυτή τη χώρα υπάρχουν νόμοι που ισχύουν για όλους, ακόμα και για τις εταιρίες που κάνουν επενδύσεις, όπως επίσης και θεσμοθετημένες διαδικασίες που ακολουθούνται στις περιπτώσεις διαφωνίας και ότι αυτό δεν αλλάζει ακόμα και με την αλλαγή της κυβέρνησης; Τον φαντάζεστε να τους εγκαλεί για την προσβολή τους να υπολογίζουν σε μια πιο «υποστηρικτική» κυβέρνηση; Τον φαντάζεστε να τους διαβεβαιώνει ότι το βασικό μέλημα κάθε ελληνικής κυβέρνησης είναι η προάσπιση του δημόσιου συμφέροντος;  Ανήκουστα πράγματα. Και δύσκολα.

Αντ’ αυτού προτίμησε να υπογράψει το «γραμμάτιο». Σαφώς ευκολότερο και με πρόσκαιρο κέρδος για τον ίδιο. Για την χώρα,  βέβαια, απώλεια, αλλά είπαμε, Ευρώπη είμαστε. Το εάν είμαστε και χώρα ελέγχεται, ενώ το εάν θα γίνουμε ποτέ είναι το ζητούμενο.