Log in

Καπιταλισμό δεν θέλατε; Να τον χαίρεστε!

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία του, που καθημερινά επιδίδονται σε ανακοινώσεις, δηλώσεις, tweets, άναρθρες κραυγές και ό,τι άλλο, χρεώνοντας, με περισσή ευκολία, σχεδόν αυτόματα, όλα τα δεινά του τόπου στην κυβέρνηση και τον Αλέξη Τσίπρα προσωπικά, αυτή τη φορά σιώπησαν. Ουδεμία απειλή για την οικονομία και τη συστημική σταθερότητα διέγνωσαν στην κατρακύλα του ελληνικού χρηματιστηρίου.

Από την "F&M Voice"

Κανέναν θεσμό δεν θεώρησαν υπεύθυνο για την ανεξέλεγκτη πτώση και αρμόδιο να της βάλει φρένο. Ούτε, βεβαίως, έκριναν ότι η συμπεριφορά της αγοράς τις προηγούμενες ημέρες αποτελεί πλήγμα για την υγιή επιχειρηματικότητα, όπως, ας πούμε, η υπερφορολόγηση ή το μισθολογικό κόστος.

Λογικό είναι. Οι άνθρωποι πίνουν νερό στο όνομα της ελεύθερης αγοράς. Είναι δυνατόν, λοιπόν, να διαμαρτυρηθούν για το γεγονός ότι εξαϋλώθηκαν μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια, επειδή ένα fund -που θέλει να αυτοαποκαλείται «ακτιβιστικό»- αποφάσισε να βγάλει στη φόρα τα «άπλυτα» μιας εταιρίας και μερικά φράγκα πάνω στην πλάτη της; Αυτό είναι το χρηματιστήριο, ένας μηχανισμός αναδιανομής χρημάτων, όπου κάποιοι πρέπει να χάσουν, για να κερδίσουν κάποιοι άλλοι. Και αυτή είναι η επιχειρηματικότητα, όπως την έχουν στο μυαλό τους: Όποιος φτιάξει τη μεγαλύτερη φούσκα, είναι ο μεγαλύτερος μάγκας. Τουλάχιστον, μέχρι να σκάσει.

Το πρόβλημα δεν είναι ότι αυτοί που «ξέρουν από αγορά» δεν μίλησαν. Το πρόβλημα είναι ότι αυτοί που θα έπρεπε να μιλήσουν, μάλλον, δεν ξέρουν ή δεν ενδιαφέρονται να μάθουν από αγορά. Διότι το μεγάλο δυστύχημα δεν είναι ότι οι εγχώριοι νεοφιλελεύθεροι και αυτόκλητοι υπηρέτες του καπιταλισμού και σωτήρες του επιχειρείν δεν πήραν θέση και δεν στηλίτευσαν τα κακώς κείμενα της ελληνικής κεφαλαιαγοράς, που έγιναν προφανή με την υπόθεση της Folli Follie. Είναι, μάλλον, περισσότερο απογοητευτικό ότι θέση για τα γεγονότα δεν πήρε ούτε η κυβέρνηση.

Τα όσα έγιναν για δυο τρεις ημέρες στη λεωφόρο Αθηνών, δεν αποτελούν, όμως, πρόβλημα ούτε του κ. Κουτσολιούτσου ούτε της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, η οποία, όπως και πολλές φορές στο παρελθόν, συνελήφθη κοιμώμενη. Είναι πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας, η οποία προσπαθεί να πείσει τη διεθνή κοινότητα, τους επίδοξους επενδυτές και τους δανειστές ότι είναι έτοιμη για την «καθαρή έξοδο». Είναι πρόβλημα της χώρας, διότι κανείς δεν θα φέρει χρήματα σε ένα χρηματιστήριο, όπου με την πρώτη σπίθα καίγονται και τα χλωρά μαζί με τα ξερά και κανείς δεν θα επενδύσει σε ελληνικά ομόλογα, που εκ των πραγμάτων είναι συνδεδεμένα με ένα αφερέγγυο, ρηχό χρηματιστήριο, εκτός από κερδοσκόπους. Είναι πρόβλημα των Ελλήνων επιχειρηματιών, που δεν μπορούν να αξιοποιήσουν την κεφαλαιαγορά ως μέσο άντλησης προσιτών κεφαλαίων και ανάπτυξης των επιχειρήσεών τους.

Ήδη, από το 2015 και τα πρώτα, αμήχανα βήματα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ., η «F&M Voice» έχει τονίσει ότι προτεραιότητα της χώρας θα έπρεπε να αποτελέσει η θέσπιση, το ταχύτερο δυνατό, των κανόνων εκείνων, που θα την κάνουν ένα κανονικό, δυτικό κράτος, με νομιμότητα, διαφάνεια και Δικαιοσύνη. Ένα κράτος όπου δεν θα μπορεί ένας Μαρινόπουλος να δημοσιεύει ισολογισμό όποτε -και αν- θέλει, μία επιτροπή ή μια ΔΟΥ να σβήνει τα πρόστιμα των φίλων της ή μία πολυεθνική να καπελώνει μία ολόκληρη αγορά, γιατί έτσι της αρέσει. Ένα κράτος με οργανωμένο επιχειρηματικό περιβάλλον, που θα δίνει ίσες ευκαιρίες σε όλους, θα προστατεύει καταναλωτές και επιχειρήσεις από αθέμιτες πρακτικές και θα ελέγχει τους πάντες επί ίσοις όροις. Όχι για να γίνουμε... σοβιέτ, όπως λένε οι φανατικοί του «αόρατου χεριού», αλλά γιατί, απλώς, παιχνίδι χωρίς κανόνες δεν γίνεται.

Τρία χρόνια μετά, όσα κι αν έχουν γίνει φαντάζουν πολύ λίγα μπροστά σε όσα παραμένουν ίδια κι απαράλλαχτα. Και καλά, από το κόμμα των offshore και των «δέκα Παπασταύρου» δεν περιμένουμε, έτσι κι αλλιώς, τίποτα. Αντιλαμβανόμαστε, πλήρως, ότι ο καπιταλισμός των ονείρων τους βρίσκεται μεταξύ καζίνο και ζούγκλας. Αλήθεια, όμως, από τους κυβερνώντες δικαιούμαστε να περιμένουμε κάτι παραπάνω ή μόνο οι συντάξεις και τα επιδόματα-παυσίπονα για την ανέχεια χωρούν στην οικονομική τους σκέψη;

Το editorial της χτεσινής Finance & Markets Voice (10/05/2018)