Log in

Παίζοντας χιονοπόλεμο για το… Instagram

Σάρωσε τα πάντα στο πέρασμά του ο Τηλέμαχος. Σχεδόν όλη η Ελλάδα ντύθηκε στα λευκά και έπεται συνέχεια, όπως λένε οι μετεωρολόγοι. Μικροί και μεγάλοι χθες εκμεταλλεύτηκαν την ευκαιρία, άλλωστε τα περισσότερα σχολεία ήταν κλειστά, για να χαρούν, όσο μπορούν, τις χαρές του χειμώνα.

Γράφει η: 

Τα ζούμε, όμως, τελικά πραγματικά αυτά που μας δίνει απλόχερα η ζωή ή πλέον τα ζούμε για να τα ανεβάζουμε στα Social media; Είναι χαρακτηριστικό ότι χεδόν όλο το 24ωρο τα Social media κατακλύστηκαν από φωτογραφίες και βίντεο για το πόσο ωραία περνούσαν οι χρήστες τους στα χιόνια, λες και αν δεν ‘’πόσταραν’’ τα κατορθώματά τους δεν θα το βίωναν πραγματικά.

Αυτές τις ημέρες σοκαρίστηκα διαβάζοντας ότι οι εταιρίες κινητής τηλεφωνίας και internet μέσα στις γιορτές σημείωσαν αύξηση ακόμα και… 150% στα δεδομένα 4G. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι θέλησαν να μοιραστούν τις στιγμές που ζούσαν σε… πολλαπλάσιο ρυθμό απ’ ό,τι παλαιότερα και πολύ πιθανό όσο περνούν τα χρόνια, το νούμερο αυτό να αυξάνεται όλο και περισσότερο.

Πλέον η ζωή πολλών Ελλήνων – και όχι μόνο, καθώς είναι παγκόσμιο το φαινόμενο – αν δεν τη βάλεις στα Social είναι σαν να μην υφίσταται. Βλέποντας τα παιδιά και τους γονείς αντί να χαίρονται το χιόνι να προσπαθούν να τραβήξουν την καλύτερη φωτογραφία και το πιο παραστατικό βίντεο για να δείξουν στους υπόλοιπους τα κατορθώματά τους, παίζοντας στο χιόνι αυτό ήταν ακριβώς που σκέφτηκα.

Κάποιοι θα πουν: Φωτογραφίες και βίντεο τραβούσαμε και παλαιότερα ποια ήταν η διαφορά; Είναι δομική η διαφορά και έχει να κάνει με το ό,τι πλέον αρκετοί από εμάς έχουν μετατρέψει την καθημερινότητά τους σε έναν αέναο αγώνα να αποδείξουν συνεχώς κάτι: Το πόσο πλούσιοι είναι, το πόσο όμορφοι, το πόσο υπέροχα περνάνε στη ζωή τους.

Το φαινόμενο είναι ακόμα πιο οξύμωρο, αν σκεφθούμε ότι διανύουμε μια εποχή στην οποία έχουν ισοπεδωθεί τα πάντα. Που μπορούμε να δούμε μπροστά μας στον δρόμο έναν γυμνό άνθρωπο και να μην μας κάνει καμία απολύτως εντύπωση.

Καιρός είναι, λοιπόν, να συνειδητοποιήσουμε ότι το παν είναι να ζούμε για εμάς, να περνάμε καλά για εμάς. Να παίζουμε χιονοπόλεμο για να το χαρούμε πραγματικά, όχι για να… ζηλέψει η κατσίκα του διπλανού μας.