Log in

Ξευτίλα!

Δεν ξέρω αν αξίζει καν να σχολιάσω τα όσα έλαβαν χώρα χθες στη Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Η συντηρητική ελίτ της Ευρώπης κατάφερε, μια χάρα, να εξευτελιστεί από μόνη της, ώστε η άσκηση κριτικής να είναι, μάλλον, περιττή.

Γράφει η: 

Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμη και σοβαρά συντηρητικά Μέσα της Ευρώπης αντιμετώπισαν με ιδιαίτερη καυστικότητα τη μεσοβέζικη ετυμηγορία του για τον αμφιλεγόμενο Βίκτορ Όρμπαν.

Διότι στην Ευρώπη των δημοκρατικών αξιών, της ελευθερίας, της ελευθεροτυπίας, των ανθρώπινων δικαιωμάτων (και άλλα τέτοια βαρύγδουπα, που μοιάζουν καλά μόνο στα χαρτιά) η υποκρισία περισσεύει όταν μπαίνουν μπροστά τα συμφέροντα και η προστασία της... καρέκλας.

Έτσι και με τον Όρμπαν και το κόμμα του, το Φιντέζ. Κανείς δεν τον συμπαθεί, κανείς δεν τον εκτιμά και όλοι αγανακτούν με τις εξτρεμιστικές ιδέες του, τις απαράδεκτες τακτικές του και τον εμπρηστικό του λόγο (που έφτασε έως το επίπεδο των ύβρεων κατά των ευρωπαϊκών θεσμών και θεσμικών προσώπων, όπως ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ), όμως όλοι καλοβλέπουν τις έδρες του.

Το Φιντέζ είναι από τα λίγα κυβερνώντα συντηρητικά κόμματα της Ευρώπης που κρατούν τις δυνάμεις τους εν όψει των ευρωεκλογών. Και σε μια κάλπη, από την οποία το ΕΛΚ αναμένεται να βγει αισθητά αποδυναμωμένο, οι ευρω-έδρες του Φιντέζ μπορούν να κάνουν τη διαφορά.

Το διακύβευμα δε, είναι υψηλό και προσωπικά για τον Μάνφρεντ Βέμπερ, τον πρόεδρο του ΕΛΚ, διότι μαζί με την πρωτιά της ευρωομάδας του απειλείται και η δική του υποψηφιότητα για την προεδρία της Κομισιόν. Ο Γερμανός έψαχνε απεγνωσμένα μια συμβιβαστική λύση για να καταλαγιάσει ο θόρυβος και η επικοινωνιακή και πολιτική ζημιά που προκαλεί. Και τελικά την βρήκε στην ιδέα της αναστολής και όχι αποπομπής του Φιντέζ.

Θυμίζουμε ότι τουλάχιστον 13 κόμματα είχαν ζητήσει την αποπομπή του εθνικιστικού Φιντέζ, μετά την απαράδεκτη στάση του Όρμπαν και την επίθεση που είχε εξαπολύσει κατά του Γιούνκερ. Αλλά τελικά σχεδόν όλοι ψήφισαν πρόθυμα (με ανακούφιση) την μεσοβέζικη λύση της προσωρινής αναστολής της κάρτας μέλους του.

Έτσι, μπορούν να πουν ότι τιμώρησαν τον Όρμπαν για την στάση του. Με μόνη διαφορά ότι η τιμωρία είναι, πραγματικά, αστεία και θάβει προσωρινά το θέμα μέχρι τις ευρωεκλογές, που είναι και το ζητούμενο, ώστε να περιορίσουν επικοινωνιακά τη ζημιά.

Στο διάστημα αυτό, διότι κανείς δεν αρνείται ότι η αναστολή μπορεί να αρθεί μετά την κάλπη, ο κύριος Όρμπαν δεν θα συμμετέχει στις συνεδριάσεις του ΕΛΚ (πολύ θα... λυπηθεί, αλήθεια), δεν θα έχει δικαίωμα να προτείνει υποψηφίους για θέσεις-κλειδιά (που ούτως ή άλλως η Ουγγαρία δεν θα μπορούσε ποτέ να ελέγξει) και δεν θα έχει δικαίωμα ψήφου (για ποιες, άραγε, αποφάσεις, αφού όλες οι εργασίες έχουν ουσιαστικά παγώσει μέχρι να αναλάβει η νέα Ευρωβουλή).

Θα δημιουργηθεί, όμως, μια επιτροπή σοφών, που θα μελετήσει(!) το θέμα και θα εργαστεί ώστε να ανακτηθεί η εμπιστοσύνη ανάμεσα στις δύο πλευρές.

Κανονικά θα γελάγαμε, αλλά είναι για κλάματα, όχι για γέλια.