Log in

Από τον… Σημίτη, στον Τσίπρα

Η σημερινή ημερομηνία, δίνει την ευκαιρία για αναδρομή και για τσεκάρισμα στο θυμικό των πολιτών.

Γράφει ο: 

Ήταν 9 Απριλίου του 2000, όταν το ΠΑΣΟΚ του Κώστα Σημίτη κέρδιζε, κυριολεκτικά «στο νήμα» τις βουλευτικές εκλογές από τη ΝΔ του Κώστα Καραμανλή και ανανέωνε την κυβερνητική του θητεία για άλλα τέσσερα χρόνια. Για αρκετούς, εκείνη η εκλογική αναμέτρηση, εκτός από τα στοιχεία του «ντέρμπι», έκρυβε μέσα της και υποψίες… νοθείας. Όπως και να ‘χει η πραγματικότητα είναι ότι το ΠΑΣΟΚ κέρδισε άλλη μια τετραετία, κατά την οποία θα έπρεπε να «απογειώσει» τη χώρα. Άλλωστε οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004, ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για επενδύσεις και για ανάπτυξη. Αντ’ αυτού, η χώρα μπήκε στο ευρώ με «κάλπικα» στοιχεία και λίγα χρόνια μετά, το πλήρωσε βιώνοντας τη χειρότερη κρίση της σύγχρονης ιστορίας της…

Σήμερα, 9 Απριλίου 2019, η χώρα μάλλον έχει βγει από την κρίση. Προβλήματα ακόμα υπάρχουν και είναι πολλά, όμως μετά τη «βουτιά» από το 2012 μέχρι το 2015, η χώρα φαίνεται ότι ανακάμπτει και βρίσκει καλύτερα «πατήματα». Η ανεργία μειώνεται, αν και με αργό ρυθμό, η ανάπτυξη, έστω και αναιμικά δείχνει ότι είναι εδώ και οι συνθήκες ακραίας φτώχειας, καταβάλλονται προσπάθειες για να καταπολεμηθούν.

Η κυβέρνηση Τσίπρα επωμίστηκε το τεράστιο βάρος της εξόδου της χώρας από την κρίση. Για το εάν πέτυχε ή όχι τον σκοπό της θα κριθεί στις βουλευτικές εκλογές είτε αυτές πραγματοποιηθούν τον Οκτώβριο, είτε νωρίτερα. Σίγουρα όμως η αφετηρία της, το 2015, ήταν με πολύ χειρότερους όρους, συγκριτικά με παλιότερες κυβερνήσεις. Αν μάλιστα η σύγκριση, λόγω της ημέρας, γίνει με την κυβέρνηση Σημίτη, το 2000, τότε πραγματικά είναι «η μέρα με τη νύχτα». Τότε η Ελλάδα ετοιμαζόταν να μετατραπεί σε «Ελ Ντοράντο της Ευρώπης». Όταν ανέλαβε τα ηνία της χώρας ο Αλέξης Τσίπρας, είχε ήδη μετατραπεί σε «παρία της Ευρώπης».

Άρα, εκ του αποτελέσματος και παρά το γεγονός ότι η συγκεκριμένη τετραετία (2000 – 2004) συνδέθηκε με την είσοδο της χώρας στη ζώνη του ευρώ, νομιμοποιούμαστε να μιλάμε για ξεκάθαρη «αποτυχία». Άλλωστε μόνο όταν οι κυβερνήσεις αποτυγχάνουν, οι χώρες βιώνουν κρίσεις και οι κοινωνίες υποφέρουν. Υπάρχουν ευθύνες στη διακυβέρνηση Σημίτη για το κατάντημα της χώρας λίγα χρόνια αργότερα. Ευθύνες που η κοινωνία τις απέδωσε, τιμωρώντας το ΠΑΣΟΚ και οδηγώντας την άλλοτε κραταιά παράταξη στην… ανυποληψία του σημερινού ΚΙΝΑΛ. Μένει να δούμε τι επιφυλάσσει η Ιστορία για την διακυβέρνηση Τσίπρα. Το μόνο βέβαιο είναι ότι κλήθηκε να διαχειριστεί τα ηνία της χώρας σε πολύ χειρότερες συνθήκες. Και παρά τις όποιες διαφωνίες, τα πήγε σαφώς καλύτερα από το αναμενόμενο…