Log in

Το επταήμερο θα το επιλέξουν οι ίδιοι οι… ψηφοφόροι

Ακόμα και θεσμοθετημένη να είναι σε κάποιους κλάδους, που δεν είναι, μόνο η αναφορά σε «επτά ημέρες εργασία» προκαλεί ανατριχίλα και αποτροπιασμό.

Γράφει ο: 

Πρόκειται για μια τεράστια «γκάφα» του Μητσοτάκη που, μπορεί να του στοιχίσει μέχρι και τις εκλογές. Όμως για να τη δικαιολογήσει, βάζει τα… εξαπτέρυγά του να την στηρίξουν κιόλας. Τι έκανε λοιπόν χθες ο τιτάνας Γιάννης Βρούτσης; Πέρασε μια βόλτα από τη Βουλή τη σύμβαση του κλάδου των ξενοδοχοϋπαλλήλων. Εκεί στο ΦΕΚ της σύμβασης, φαίνεται ότι μπορεί να υποκρύπτεται επταήμερη εργασία. Είναι προφανές ότι αυτό συμβαίνει επειδή είναι η φύση του κλάδου τέτοια.

Για τους θερινούς μήνες, που ο φόρτος εργασίας είναι αυξημένος, έχει υπάρξει μια συμφωνία που δίνει το δικαίωμα άτυπης καταστρατήγησης του πενθημέρου. Όμως στη συνέχεια, με το πέρας της τουριστικής περιόδου, ο εργαζόμενος καρπώνεται περισσότερα ρεπό και άρα επέρχεται η ισορροπία.

Είναι πραγματικά επικίνδυνο, όσο και αφελές, να ξεκινάει μια τέτοια συζήτηση στην Ελλάδα της κρίσης. Αν δεν είναι στοχευμένο, είναι το λιγότερο κουτό να επιδιώκεται να διαλυθεί το θεσμοθετημένο πενθήμερο με οκτάωρη απασχόληση, ή το εξαήμερο με επτάωρη εργασία και προσαύξηση στο μισθό. Την ώρα που αυτές οι δομικές βάσεις της ελληνικής αγοράς εργασίας, λίγο έλειψε να διαλυθούν στα οκτώ χρόνια κρίσης, είναι τουλάχιστον κρίμα να κινδυνεύουν τώρα, που η χώρα βρίσκεται σε φάση ανάκαμψης. Εκτός και εάν υπάρχουν σκοπιμότητες γύρω από αυτή την τοποθέτηση.

Ο Αλέξης Τσίπρας το δήλωσε ότι κατά την γνώμη του ο Μητσοτάκης πιστεύει αυτά που λέει. Πιστεύει στην εργασία λάστιχο, θεωρεί ξεπερασμένο το οκτάωρο, οι κοινωνικές ανισότητες είναι κάτι σαν φυσικό επόμενο, το δώρο Χριστουγέννων το ξανασκέφτεται και το επανεξετάζει…

Όσο πλησιάζει η ώρα της κάλπης, η εικόνα αρχίζει και ξεκαθαρίζει. Οι πολίτες έχουν σαφέστατα τον τελικό λόγο. Αυτοί θα έχουν και την ευθύνη, κανείς άλλος. Δικαιολογίες δεν υπάρχουν. Κανείς δεν θα μπορεί να πει ότι δεν ήξερε, δεν είδε, δεν άκουσε. Δικαίωμά τους να θέλουν τον εργασιακό μεσαίωνα. Δικαίωμά τους να επιλέξουν τις συνθήκες γαλέρας που τείνουν να κυριαρχήσουν στην αγορά εργασίας της εποχής μας. Αν δεν αντιδράσουν, απλώς θα συνεχίσουν να υπομένουν το μαρτύριο. Αν αντισταθούν, έχουν μια ελπίδα να δουν το ξέφωτο…