Log in

Γράμμα από την πρεσβεία...

«Να δεις που τον φώναξαν οι Αμερικάνοι και του είπαν: “Εμείς θέλουμε Αλέξη. Δεν ξέρουμε τι θα κάνεις, πες ό,τι σου κατέβει στο κεφάλι, αλλά φρόντισε μην έχουμε κάνα ατύχημα και κερδίσεις τις εκλογές”. Μόνο έτσι εξηγείται». 

Γράφει ο: 

Το παραπάνω αποτελεί μία -αιρετική ίσως και ολίγον συνομωσιολογική- απόπειρα φίλου, να ερμηνεύσει τα όσα έχει προλάβει να εξαγγείλει ο Κυριάκος Μητσοτάκης τις τελευταίες ημέρες: Επταήμερη εργασία, ιδιώτες στα νοσοκομεία, ευκαιρίες καριέρας ως ψυκτικοί και υδραυλικοί στα παιδιά των «λαϊκών» συνοικιών και άλλα πολλά, με μόνιμη επωδό κάποιες φορολογικές ελαφρύνσεις, τις οποίες όμως ατυχώς έχει ήδη αρχίσει να υλοποιεί η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Το συζητούσαμε επί πολλή ώρα και στη χτεσινή σύσκεψη της «F&M Voice» και συμπέρασμα δεν βγάλαμε. Είναι αλήθεια ότι, δέκα ημέρες πριν από μία εκλογική αναμέτρηση στην οποία media και δημοσκόποι σε εμφανίζουν ως ακλόνητο φαβορί, με διαφορά πέντε, επτά και δέκα μονάδων, είναι κάπως αυτοκτονικό να υπόσχεσαι στον ελληνικό λαό πράγματα που τρομάζουν τους πάντες εκτός από ολίγους εκλεκτούς, που έτσι και αλλιώς αποτελούν τη μόνη πραγματική εκλογική βάση ενός Μητσοτάκη.

Αλαζονεία και έπαρση στον απόλυτο βαθμό; Απώλεια συνείδησης και κάθε επαφής με τις ανάγκες και τις ανησυχίες της ελληνικής κοινωνίας; Ανοησία και αδυναμία κατανόησης του αντίκτυπου; Κρίση ειλικρίνειας και έκφραση ένθερμης πίστης στις αρχές του νεοφιλελευθερισμού και μάλιστα, στη θατσερική εκδοχή του, αυτή που εξέφραζε άλλωστε και ο πατήρ Μητσοτάκης, όπως τον είδαμε να κυβερνά το 1990-‘93;

Ό,τι κι αν είναι απ’ όλα τα παραπάνω ή ακόμη κι αν όντως ο αρχηγός της Ν.Δ. έλαβε... μήνυμα από την πρεσβεία «να κάτσει να χάσει», ένα είναι το βέβαιο. Ακόμη κι ο τελευταίος Έλληνας πολίτης έχει, πλέον, καταλάβει γιατί το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν είχε, τελικά, κανένα πρόβλημα ούτε με το ΔΝΤ ούτε με τα μνημόνια ούτε με τις δεκάδες προσβολές των διαφόρων Βέμπερ για τους «τεμπέληδες» του Νότου. Διότι αυτό το κόμμα, στη μετά τον Κώστα Καραμανλή εκδοχή του, αυτά ασπάζεται και αυτά πιστεύει για τη χώρα, τον ρόλο της στην Ευρώπη και το αύριο των πολιτών της.

Είχαμε γράψει παλαιότερα ότι ο Αλέξης οφείλει ένα «ευχαριστώ» στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Προχτές, στην ομιλία του στο Αιγάλεω, πράγματι του το είπε, ενώ την προηγούμενη ημέρα, μεταξύ σοβαρού και αστείου, τον είχε χαρακτηρίσει «χορηγό του ΣΥΡΙΖΑ». Προσέξτε, όμως, κάτι. Στις επόμενες εκλογές είναι η πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια που ο Έλληνας πολίτης δεν θα έχει ως βασική επιλογή την αρνητική ψήφο, δηλαδή είτε το πώς θα φύγουν οι προηγούμενοι είτε το πώς δεν θα επιστρέψουν οι άλλοι.

Θα μπορεί να προσμετρήσει στην κρίση του ότι, σαράντα χρόνια πέρασαν απ’ όταν οραματίστηκε το φαληρικό μέτωπο ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, αλλά η Δούρου το υλοποιεί. Δεκαετίες πέρασαν απ’ όταν κάποιοι εξήγγειλαν τη διπλή, ηλεκτροκινούμενη σιδηροδρομική γραμμή Αθήνας-Θεσσαλονίκης, αλλά ο Σπίρτζης θα την εγκαινιάσει. Σαρανταπέντε μεταρρυθμίσεις έγιναν στο Σύστημα Υγείας, αλλά ο Ξανθός και ο Πολάκης -ναι, αυτός ο αγενής- έδωσαν δωρεάν πρόσβαση στα νοσοκομεία, σε όλους τους πολίτες. Πολλά έταξαν πολλοί στους επαγγελματίες, αλλά η Αχτσιόγλου έβαλε την υπογραφή της στη ρύθμιση που βγάζει τη «θηλιά» του πρώην ΤΕΒΕ από τον λαιμό τους.

Θα μπορεί ο πολίτης, με απλά λόγια, να επιλέξει ανάμεσα σε δύο κόσμους: Τον κόσμο των πολλών και τον κόσμο του Μητσοτάκη.