Log in

Πρωθυπουργός «μάνατζερ», κυβέρνηση με... μάνιουαλ

Δημοκρατία έχουμε, η ετυμηγορία του λαού πρέπει να γίνεται σεβαστή (ακόμη κι αν δεν είναι αξιοσέβαστη).

Γράφει ο: 

Αφού, λοιπόν, το 40% των εκλογέων υπέκυψε στο σύνδρομο της Στοκχόλμης και δεν μπορέσαμε, έστω την ύστατη ώρα, να αποφύγουμε τον -πολιτικό- βιασμό, η μόνη μας επιλογή είναι να χαλαρώσουμε και να τον απολαύσουμε. Άλλωστε, κάτι μας λέει ότι, από δημοσιογραφικής απόψεως, θα είναι πραγματική απόλαυση.

Τα πρώτα δείγματα γραφής δεν είναι, πάντως, καθόλου ενθαρρυντικά και δεν το διαπιστώνει κανείς αυτό βλέποντας τα πράγματα με κομματικά γυαλιά, αλλά με την απλή, κοινή λογική. Ας τα πάρουμε ένα, ένα γιατί δεν είναι και λίγα.

Ο κ. Μητσοτάκης υποσχέθηκε μικρό και ευέλικτο σχήμα και τελικά κατέληξε σε ένα υπουργικό συμβούλιο 50 και πλέον ατόμων, με δεκάδες υφυπουργούς. Μικρό επ' ουδενί δεν το λες, το κατά πόσον μπορεί να είναι ευέλικτο μένει να φανεί. Αλγεινή εντύπωση άφησε, δε, στους περισσότερους ο ελάχιστος αριθμός γυναικών στη σύνθεσή του, αν και η συγκεκριμένη επιλογή είναι πιστή στις ολίγον φαλλοκρατικές απόψεις που είχε εκφράσει ο νέος πρωθυπουργός για τον ρόλο των γυναικών στη σύγχρονη πραγματικότητα. Παραμένει η απορία, αν συμφωνεί με αυτές η κ. Γκραμπόφσκι-Μητσοτάκη.

Ανανέωση υποσχέθηκε ο κ. Μητσοτάκης, αλλά η ανανέωση εξαντλήθηκε στις θέσεις των υφυπουργών. Τα πρόσωπα που ανέλαβαν υπουργικούς θώκους, είτε μιλάμε για τον κ. Γεωργιάδη και τον κ. Βορίδη, είτε μιλάμε για τον κ. Καραμανλή, είτε για τον κ. Χρυσοχοΐδη δεν συνιστούν και την επιτομή της ανανέωσης... Εκτός εάν αυτό που έχει κατά νου ο πρωθυπουργός είναι, να κάνουν όλη τη δουλειά οι υφυπουργοί, πρόσωπα της απόλυτης εμπιστοσύνης του και ευθυγραμμισμένα με την ιδεολογία και τα «θέλω» του και οι υπουργοί να βρίσκονται επικεφαλής των υπουργείων μόνο για να υπογράφουν. Α, και για να κρατιούνται, βεβαίως, οι εσωκομματικές ισορροπίες.

«Θεσμικές εκτροπές» έβλεπε η Ν.Δ. ως αντιπολίτευση, όταν η κ. Θάνου μετακόμιζε -όχι σε θεσμική θέση, αλλά ως σύμβουλος- στο γραφείο του Αλέξη Τσίπρα, αλλά κανένα πρόβλημα δεν έχει να «αξιοποιήσει» πρώην δικαστικούς σε κρίσιμα πόστα, όπως η αντιπροεδρία και το υφυπουργείο Δικαιοσύνης. «Καθεστωτική νοοτροπία» καταλόγιζε εδώ και χρόνια στον ΣΥΡΙΖΑ η Πειραιώς, αλλά κανένα πρόβλημα δεν έχει ο νέος πρωθυπουργός να πάρει κάτω από τον έλεγχο του την ΕΥΠ, την ΕΡΤ, το ΑΠΕ και πάει λέγοντας. Άντε και την ΕΠΟ, μπας και ανέβουν ξανά οι μετοχές του Μαρινάκη.

Δυτική και φιλελεύθερη διακυβέρνηση υποσχέθηκε η Ν.Δ. για να έρθει στην εξουσία, αλλά οι τομείς των φυλακών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως και η μεταναστευτική πολιτική μετακόμισαν από το υπουργείο Δικαιοσύνης, στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Απαγορευτικό στις προσλήψεις συγγενών έβγαλε ο κ. Μητσοτάκης για τους υπουργούς του, αλλά ο ίδιος έδωσε τα «κλειδιά» του Μαξίμου στον ανιψιό του.

Δεν υπάρχει λόγος να μακρηγορήσουμε. Η νέα κυβέρνηση θα κριθεί από τις πολιτικές που θα επιλέξει να εφαρμόσει και οι οποίες θα φανούν σύντομα, με τα πρώτα νομοσχέδια που θα κατατεθούν προς ψήφιση στη Βουλή. Τότε θα έχουμε όλον τον χρόνο, να τις κρίνουμε και να τις επικρίνουμε. Αυτό, όμως, που λέμε σήμερα είναι ότι όλα τα προαναφερθέντα αναδύουν μία οσμή που ελάχιστη σχέση έχει με το εκσυγχρονιστικό, μεταρρυθμιστικό και φιλελεύθερο προφίλ το οποίο «πούλησε» ο κ. Μητσοτάκης για να έρθει στην εξουσία.

Και μπορεί όλο αυτό το μοντέλο διοίκησης που παραπέμπει σε πολυεθνική να έπαιρνε πολύ καλό βαθμό στο μάθημα της εταιρικής διακυβέρνησης, σε κάποιο από τα φημισμένα πανεπιστήμια των «αρίστων», αλλά στην αρένα της πραγματικής διακυβέρνησης του τόπου ενδέχεται σύντομα να αποδειχθεί ότι δεν περνάει ούτε τη βάση.