Log in

Άνοιγμα στην κοινωνία τώρα με τόλμη και αυτοπεποίθηση

Το σοκ της διαφοράς των 9,5 μονάδων στις ευρωεκλογές ήταν μεγάλο. Και αυτό διότι, η πραγματική αίσθηση βελτίωσης του κλίματος υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ κατά τους δύο τελευταίους προεκλογικούς μήνες, μετά το «σπριντ» του Αλέξη Τσίπρα και στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία σε όλη την Ελλάδα, ήταν παραπλανητική. Ήταν, δε, παραπλανητική, αφού δεν αρκούσε για να καλύψει μία διαφορά της τάξης του 15%, που είχε ήδη δημοσκοπικά παγιωθεί και την ύπαρξη της οποίας οι περισσότεροι είτε αγνοούσαν είτε παρέκαμπταν.

Γράφει: ο Σπύρος Δανέλλης*

Από εκείνο το βράδυ των ευρωεκλογών η νίκη της Ν.Δ. στις εθνικές εκλογές ήταν προεξοφλημένη. Οι περισσότεροι αναλυτές, μάλιστα, έβλεπαν διεύρυνση της διαφοράς μεταξύ της Ν.Δ. και του ΣΥΡΙΖΑ. Το αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο εντάθηκε με την άφρονα προσδοκία από πλευράς ΚΙΝ.ΑΛ. πως η μεγάλη ήττα του ΣΥΡΙΖΑ θα οδηγούσε σε γκρίνια και εσωστρέφεια, σε αποδόμηση του εγχειρήματος της προοδευτικής συμμαχίας και σε αμφισβήτηση του ίδιου του Αλέξη Τσίπρα.

Το απρόσμενα υψηλό ποσοστό του 31,5% στις εθνικές εκλογές διασκέδασε την ήττα, εμπνέοντας αίσθημα αισιοδοξίας, ενώ επέβαλλε ταυτόχρονα τον ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία ως τον αδιαμφισβήτητο εκφραστή της προοδευτικής παράταξης.

Παρόλα αυτά, η επόμενη μέρα φέρνει τον ΣΥΡΙΖΑ αντιμέτωπο με ένα διπλό στοίχημα.

Το ένα μέρος αυτού του στοιχήματος αφορά τη σοβαρή και αποτελεσματική άσκηση πρoγραμματικής αντιπολίτευσης στη νέα κυβέρνηση, που σε λίγες ημέρες μετά τις εκλογές ανακατέλαβε το κράτος με χειρουργικής ακρίβειας παρεμβάσεις, κρατώντας εσωτερικές ισορροπίες και επιχειρώντας εκατέρωθεν διευρύνσεις. Ήρθε σαν έτοιμη από καιρό, εφαρμόζοντας έναν επαγγελματικό σχεδιασμό, επιδεικνύοντας σκληρό ρεβανσισμό και πελατειασμό, ξεδιπλώνοντας τις βαθειά νεοφιλελεύθερες και ταξικές πολιτικές της προτεραιότητες.

Το άλλο μέρος αφορά τη μετεξέλιξη, τον μετασχηματισμό, την επανίδρυση του κόμματός, που αποτελούν, πλέον, κοινό τόπο για το σύνολο των προοδευτικών πολιτών. Η αντινομία τού να παίρνει, κατ’ επανάληψη, στις εκλογές περί τα δύο εκατομμύρια ψήφους ένα κόμμα που παραμένει στα 3.000 μέλη, δεν μπορούσε να πάει μακριά.

Το αίτημα της αντιστοίχισης προγραμματικού λόγου και οργανωτικής δομής του κόμματος με την κοινωνική του αναφορά, είναι ισχυρότερο από ποτέ.

Το πολιτικό και οργανωτικό άλμα δεν πρέπει να χάσει τη θέρμη και τη δυναμική της στιγμής. Δεν πρέπει παράλληλα να γίνει με τρόπο βεβιασμένο. Η μετεξέλιξη σε ένα σύγχρονο και μαζικό κόμμα της πολύχρωμης, της πληθυντικής αριστεράς που φιλοδοξεί να εκφράσει το σύνολο των προοδευτικών πολιτών πρέπει να γίνει με σύνεση και σεβασμό στη διαφορετικότητα. Οι επιφυλάξεις, οι ενστάσεις και οι καχυποψίες που υπάρχουν, πρέπει να απαντηθούν μακριά από τη λογική των κάθε μορφής μηχανισμών ή παραγοντισμών. Λογική, η οποία κόστισε ακριβά κατά το παρελθόν.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ξεκίνησε ως ένα μικρό κόμμα διαμαρτυρίας της κινηματικής και ριζοσπαστικής αριστεράς. Πέρασε επιτυχώς το στάδιο της βίαιης ωρίμανσης, μετεξελισσόμενος σε ένα κόμμα της ευρωπαϊστικής ριζοσπαστικής αριστεράς, που με επώδυνο τρόπο διαχειρίστηκε επαχθείς πολιτικές, προσπαθώντας παράλληλα να μη χάσει την ψυχή του. Κατέγραψε νίκες, οδηγήθηκε σε υποχωρήσεις, υπέστη απώλειες, διαχειρίστηκε τις αντιφάσεις του, με κορυφαία αντίφαση την αταίριαστη σχέση με έναν κυβερνητικό εταίρο, με τον οποίο δεν μοιράζονταν καμία εκλεκτική συγγένεια.

Κορυφαία επιτεύγματά του, η επιτυχής έξοδος της χώρας από την καταστροφική μνημονιακή περιπέτεια και, βεβαίως, η υψηλής πατριωτικής αξίας επίλυση του μακεδονικού άγους με την εθνικά επωφελή Συμφωνία των Πρεσπών. Πράξη που προσφέρει στη χώρα δύναμη, αίγλη και κύρος.

Η κοινωνική δυναμική που αναπτύχθηκε και καταγράφηκε στις εθνικές εκλογές, καθιστά νομοτελειακή την πορεία προς τη μετεξέλιξη. Το άνοιγμα στην κοινωνία, η αμεσότητα της συμμετοχής των πολιτών αποτελούν προϋποθέσεις επιτυχίας.

Ο φόβος της «ΠΑΣΟΚοποίησης», με την έννοια της συμμετοχής στο νέο διευρυμένο σχήμα χωρίς αρχές, στη βάση του αριβισμού και της ιδιοτέλειας, είναι υπαρκτός. Ίσως, μάλιστα, ο εχθρός να εμφανίζεται εντός των τειχών. Τη μοναδική, όμως, εγγύηση αποτελεί η οριοθέτηση του εγχειρήματος από τους κώδικες αρχών και αξιών της αριστεράς, η διασφάλιση του σεβασμού στους κανόνες δημοκρατικής λειτουργίας και στους κώδικες δεοντολογίας.

Εξάλλου, η ενιαιοποίηση της δεξιάς επιβάλλει την ενιαία έκφραση του προοδευτικού χώρου. Με τόλμη και αυτοπεποίθηση, άνοιγμα στην κοινωνία τώρα.

* πρώην βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ - στέλεχος της Προοδευτικής Συμμαχίας