Log in

Κορονοϊός: Ο... χρυσός χορηγός του Μητσοτάκη

Αν το νόημα του τίτλου του σημερινού σημειώματος σας φαίνεται ακατανόητο ή έστω παράδοξο, διαβάστε το ως το τέλος και θα καταλάβετε τι εννοούμε.

Από την F&M Voice

Διότι, ο υιός Μητσοτάκης μπορεί να μην τα πηγαίνει όσο καλά θα έπρεπε, σε κάποια θεμελιώδη ζητήματα φιλελευθερισμού, όπως οι μεταρρυθμίσεις, ο εκσυγχρονισμός του κράτους, οι ατομικές, πολιτικές και οικονομικές ελευθερίες, αλλά είναι εξπέρ στο να κάνει την κρίση ευκαιρία. Μπορεί, δηλαδή, να μην είναι και τόσο φιλελεύθερος, τελικά, αλλά καλός καπιταλιστής είναι.

Θα απορείτε, σίγουρα, γιατί αποκαλούμε την πανδημία «χορηγό» του Μητσοτάκη και της κυβέρνησής του, όταν ο κορονοϊός γύρισε τη χώρα στην ύφεση, επιδεινώνει κάθε ημέρα και περισσότερο τους δείκτες της οικονομίας, προκαλεί πρωτοφανή ζημιά στο «βαρύ πυροβολικό» του ελληνικού ΑΕΠ, τον Τουρισμό και γενικά δημιουργεί τεράστια γκάμα προβλημάτων, που είναι δύσκολο έως αδύνατο να αντιμετωπιστούν, τουλάχιστον πριν την πάροδο πολλών μηνών και ίσως ετών.

Το μηνιαίο δελτίο του Ινστιτούτου Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών για τον Ιούλιο αναφέρει ότι, ο δείκτης καταναλωτικής εμπιστοσύνης στη χώρα μας σημείωσε υποχώρηση στις -34,7 μονάδες, από -27,7 τον αμέσως προηγούμενο μήνα, όταν τον περυσινό Ιούλιο ήταν 15 μονάδες υψηλότερα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, με αυτό το σκορ, οι Έλληνες είναι οι «πρωταθλητές» της απαισιοδοξίας πανευρωπαϊκά, με την πρώτη πεντάδα -αναμενόμενα- να απαρτίζεται αποκλειστικά από χώρες των Βαλκανίων και του Νότου.

Όταν η πραγματικότητα, ελέω πανδημίας, είναι τόσο ζοφερή και ταυτόχρονα η ψυχολογία τού καταναλωτή βρίσκεται στα τάρταρα, τι μπορεί να περιμένει κανείς για το ερχόμενο φθινόπωρο; Όταν η ζημιά στον Τουρισμό αποτυπωθεί στις άδειες τσέπες των εμπλεκομένων, όταν οι υποχρεώσεις επαγγελματιών και επιχειρήσεων στην Εφορία και στα Ταμεία, που ανεστάλησαν κατά το πρώτο κύμα του κορονοϊού, αναβιώσουν και μόλις αρχίσουν και μερικές πρώτες κατοικίες να βγαίνουν στο σφυρί, η ελληνική κοινωνία θα βρεθεί σε μία κατάσταση, μπροστά στην οποία τα μνημόνια θα μοιάζουν... περίπατος στη φύση.

Ναι, αλλά γιατί όλα αυτά είναι «χορηγός» του Μητσοτάκη; Μα, φυσικά γιατί, όσο βαθύτερη η κρίση τόσο μεγαλύτερο το σοκ και δέος στον πολίτη αυτής της χώρας, που σαστισμένος από τα όσα θα κληθεί και πάλι να αντιμετωπίσει, δεν θα έχει ούτε τσαγανό ούτε όρεξη να ασχοληθεί και να κρίνει το παραμικρό. Με εκλογές ή χωρίς, με ανασχηματισμό ή χωρίς, ο πρωθυπουργός και η παρέα του θα μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν, σε όλα τα επίπεδα. Να τα βρουν με τον Ερντογάν για να μπορούν τα τουρκικά πλοία να κόβουν και επισήμως βόλτες στο Αιγαίο, να μοιράσουν 2-3 ακόμη «Ελληνικά» στους... επενδυτάς, να ξεπλύνουν όλες τις Novartis του παρελθόντος και να στήσουν μερικές ακόμη, για να ρέει το χρήμα και στο μέλλον.

Κι αν ορισμένοι, παρά το άγχος της επιβίωσης και την οικονομική δυσπραγία, έχουν ακόμη μυαλό και ψυχή να κρίνουν και να αντιδράσουν, κανένα πρόβλημα. Θα εμπλουτίσουμε το σκηνικό με μπόλικη τρομολαγνεία, θα βάλουμε τα κανάλια να μιλούν όλη μέρα για κρούσματα, νεκρούς, μάσκες, γάντια και την απειλή τού ότι αν δεν κάτσουμε καλά θα γίνουμε Ιταλία και θα σωπάσουν κι αυτοί. Θα ξυπνούν και θα κοιμούνται με τον φόβο και θα ευχαριστούν τη σοβαρή πολιτεία που τους κρατάει ζωντανούς, έστω και απλώς κουνώντας τους το δάχτυλο της «ατομικής ευθύνης».

Και για τους τελευταίους αμετανόητους, που μπορεί να διανοηθούν και να διαμαρτυρηθούν για όλα αυτά, η λύση είναι έτοιμη. Έχουμε, ήδη, ψηφίσει τον νόμο, που εν πολλοίς τους το απαγορεύει. Κι αν επιμείνουν ή βρουν κανένα «παραθυράκι», αποφασίζουμε ένα lockdown και καθαρίσαμε. Τι να φοβηθούμε; Ότι θα καταστραφεί η οικονομία; Μα, αυτή θα είναι, ήδη, κατεστραμμένη. Τώρα, καταλάβατε τι εννοούμε;

 Υ.Γ. Η ενδιάμεση έκθεση της επιτροπής υπό τον Χριστόφορο Πισσαρίδη, πέρα από τις κομματικές προτιμήσεις του καθενός, έχει πολλές ενδιαφέρουσες προτάσεις. Μπορεί να μην αποφεύγει ορισμένες νεοφιλελεύθερες εμμονές (ιδιωτική ασφάλιση, εμπλοκή ιδιωτών σε Υγεία και Παιδεία κ.λπ.), αλλά οι κατευθύνσεις της, στα περισσότερα ζητήματα, αξίζει να συζητηθούν.

Ένα μεγάλο μειονέκτημα παρουσιάζει: Θα ήταν εξαιρετική βάση συζήτησης, πριν πέσουμε πάνω στον κορονοϊό! Τώρα, οι προτεραιότητες είναι άλλες, εκτός βεβαίως αν τους «σοφούς» δεν τους ενδιαφέρει να είμαστε όλοι εδώ την επόμενη ημέρα.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Στον κόσμο τους... Φοβού τους Δαναούς... »