Log in

 

WebLogo BlackOut

Ποιος υπονομεύει την Εθνική;

Μία «τρύπα στο νερό» έκαναν οι... εγκέφαλοι εκείνοι που αποφάσισαν να φέρουν στη Βουλή λίγες ώρες πριν αυτή κλείσει για τις εκλογές, την τροπολογία για τους συνταξιούχους της Εθνικής Τράπεζας.

Πρώτον αυτή η τροπολογία είναι αχρείαστη υπό τις παρούσες συνθήκες και δεν προσφέρει τίποτε στους συνταξιούχους, όπως δυστυχώς θα αποδειχθεί από την δικαστική εξέλιξη που αναγκαστικά θα πάρει κατά τους επόμενους μήνες.

Αντίθετα αν είχαν αφήσει τα πράγματα όπως τα είχε σχεδιάσει προσοχή η σημερινή υπό τον κ. Π. Μυλωνά διοίκηση της Εθνικής και το πρόβλημα των συνταξιούχων θα λυνόταν και η Τράπεζα θα απόφευγε την περιπέτεια που μπορεί να της στοιχίσει περί τα 250 εκατ. και να βάλει φρένο στην πορεία της ανάκαμψής της .

Επομένως τα ερωτήματα μπορούν να τεθούν αρχίζουν από το σημείο ποιος επιδιώκει να μείνει η Τράπεζα καθηλωμένη πληρώνοντας αμαρτίες άλλων και να επεκταθούν στο γεγονός ότι με τη ρύθμιση που προωθήθηκε δημιουργούνται συνταξιούχοι δύο ταχυτήτων κάτι που φυσικά δεν μπορεί να σταθεί σε κανένα δικαστήριο.

Τότε γιατί προωθήθηκε να με ρωτήσετε ευλόγως. Τα ψηφαλάκια φίλοι μου και οι κοντόθωρες πολιτικές πρακτικές.

Θα ήταν υπερβολικό να γράψω όμως ότι «όλα εδώ πληρώνονται»; Οι εκλογές δεν αργούν άλλωστε…

Όλα στο σφυρί…

Ένδειξη του τι πρόκειται να ακολουθήσει τους επόμενους μήνες μετά την πλήρη απελευθέρωση των πλειστηριασμών μας δίνουν οι ολοσέλιδες καταχωρήσεις σε όλες σχεδόν τις χθεσινές εφημερίδες:

Δεν υπάρχει τράπεζα που να μην καταχωρεί πωλήσεις ακινήτων από πολυτελή ξενοδοχεία πέντε αστέρων μέχρι αγροτεμάχια του ενός στρέμματος.

Για να χτυπήσω ξενοδοχείο ή διαμέρισμα δεν με …κόβω: Κανένα κτηματάκι όμως θα τα καταφέρω να αγοράσω , έστω …τσοντάροντας τους μισθούς δύο-τριών μηνών!

 

Τράπεζες: Ράλι μεν, αλλά…

Είναι όντως εντυπωσιακό το ράλι των μετοχών των ελληνικών τραπεζών τις τελευταίες εβδομάδες, κάτι που από ορισμένους σχολιαστές έχει ταυτιστεί με το αποτέλεσμα των εκλογών της 7ης Ιουλίου.

Βεβαίως όταν οι αγορές ανεβαίνουν όλοι αισθάνονται κερδισμένοι (που δεν είναι, αν πρώτα δεν πουλήσουν και καταγράψουν πραγματικά και όχι λογιστικά κέρδη), αλλά χρειάζεται και κάποιο μέτρο. Αυτό μας υπενθυμίζει το δίκτυο Bloomberg, το οποίο αφού αναφέρεται στη σημαντική αύξηση των τιμών των τραπεζικών μετοχών, διαπιστώνει συγχρόνως και «επώδυνα αργή πρόοδο» στη μείωση των επισφαλειών.

Δείτε τι γράφει: «Στην ουσία, τίποτε δεν έχει αλλάξει από πέρυσι, όταν οι επενδυτές ανησυχούσαν ότι οι ρυθμιστικές αρχές θα υποχρεώσουν τις τράπεζες που λυγίζουν υπό το βάρος των επισφαλών δανείων, να συγκεντρώσουν κεφάλαια. Η μερική ανάκαμψη των τραπεζικών μετοχών από πέρυσι δεν αποτελεί σημάδι ότι θα εφαρμοστούν, πράγματι, τα απαιτούμενα διορθωτικά μέτρα. Οι ελληνικές τράπεζες δεν θα είναι σε θέση να λειτουργήσουν σωστά παρά μόνο όταν το “βουνό” των 82 δισ. ευρώ μη εξυπηρετούμενων δανείων μειωθεί σημαντικά».

Τι χρεία άλλων μαρτύρων έχουμε;

Καλά νέα από τη Φρανκφούρτη

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ανακοίνωσε ότι θα ξεκινήσει τον τρίτο γύρο χορήγησης στοχευμένων μακροπρόθεσμων δανείων (targeted long-term refinancing operations-TLTRO) προς τις τράπεζες της Ευρωζώνης τον Σεπτέμβριο, χωρίς, ωστόσο, να δώσει περαιτέρω λεπτομέρειες.

Αυτό αναμένεται να γίνει κατά τη συνεδρίαση της ΕΚΤ για τη νομισματική πολιτική αυτή την εβδομάδα. Το μεγάλο ερώτημα είναι, όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, τι επιτόκια θα χρεώνει. Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις τα επιτόκια για κάποια από τα νέα δάνεια της ΕΚΤ μπορεί να είναι τόσο χαμηλά όσο και το επιτόκιο καταθέσεων, με την ΕΚΤ να επιβεβαιώνει ότι η ικανότητα δανεισμού θα επηρεάσει το συνολικό ισοζύγιο των TLTRO.

Σημειώνεται πως μέσω των συγκεκριμένων πράξεων αναχρηματοδότησης, η ΕΚΤ παρέχει μακροπρόθεσμα δάνεια στις τράπεζες, δίνοντάς τους ένα κίνητρο για να αυξήσουν τις χορηγήσεις δανείων προς τις επιχειρήσεις και τους καταναλωτές στη ζώνη του ευρώ. Η πρώτη σειρά TLTRO ξεκίνησε το 2014. Η δεύτερη, η οποία τέθηκε σε εφαρμογή τον Μάρτιο του 2016, ονομάζεται TLTRO-ΙΙ. Οι τράπεζες που συμμετείχαν στις TLTRO-ΙΙ μπορούσαν να δανειστούν ποσό έως το 30% των ανεξόφλητων δανείων τους προς τις επιχειρήσεις και τους καταναλωτές.

Να γιατί βιάζονται οι Έλληνες τραπεζίτες να απαλλαγούν από τον εφιάλτη των Κόκκινων Δανείων.

Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS