Log in

Μία κίνηση ματ από τον Τσίπρα

Έχω κουραστεί να διαβάζω αναλύσεις επί αναλύσεων για την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ στις περισσότερες από τις οποίες εγκαλείται ο Αλέξης Τσίπρας επειδή, όπως υποστηρίζουν οι δημοσιολόγοι και «άριστοι» γνώστες της πολιτικής, δεν κάνει κάτι για να αλλάξει την κατάσταση.

Γράφει ο: 

Από τον Πολάκη, μονίμως, ξεκινούν, συνεχίζουν με τους «53», προσθέτουν και λίγο από την φράξια των ιστορικών στελεχών (Σκουρλέτης, Βούτσης, Φίλης, Τσκαλώτος, κ.ά.), φτάνουν ως τον μετασχηματισμό του ΣΥΡΙΖΑ που ακόμη δεν έχει γίνει, και άλλα τέτοια, που σε κάθε περίπτωση είναι απολύτως λογικά επιχειρήματα.

Στο μυαλό του πρώην πρωθυπουργού, δεν είμαι. Από την άλλη, όμως, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι τη δεδομένη χρονική στιγμή, οποιαδήποτε κίνηση του Αλέξη Τσίπρα θα πυροδοτούσε αντιδράσεις εντός του ΣΥΡΙΖΑ που λόγω της τεράστιας διόγκωσης που θα γινόταν από τα ελεγχόμενα από το Μαξίμου Μ.Μ.Ε., θα προκαλούσαν ακόμη μεγαλύτερη εσωστρέφεια και απομονωτισμό στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Μία προσεκτική ανάγνωση ορισμένων ποιοτικών δειγμάτων των δημοσκοπήσεων που δημοσιεύονται κατά καιρούς, δείχνει ένα στοιχείο που θα πρέπει να το λάβουμε υπόψη για να προχωρήσουμε τις σκέψεις μας.

Ποιο είναι αυτό;

Η δημοφιλία του Αλέξη Τσίπρα στο εκλογικό σώμα, είναι, πάντα, πολύ μεγαλύτερη από αυτή του ΣΥΡΙΖΑ. Και μάλιστα η διαφορά είναι μονίμως διψήφια (Τσίπρας VS ΣΥΡΙΖΑ).

Αυτή η παράμετρος δίνει στον πρώην πρωθυπουργό τεράστια ελευθερία κινήσεων. Και στο ομιχλώδες τοπίο που ζούμε σήμερα, μόνο ένας ηλίθιος θα μπορούσε να πετάξει στο καλάθι των άχρηστων πρωτοβουλίες οι οποίες την κατάλληλη στιγμή, παραμονές των εκλογών, δηλαδή, θα μπορούσαν να αλλάξουν την σε βάρος του κατάσταση.

Κανείς δεν ισχυρίζεται, με τα σημερινά δεδομένα, ότι αν η κυβέρνηση επιλέξει εκλογές εντός του έτους θα τις κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Όμως, στο χέρι του Αλέξη Τσίπρα είναι να αλλάξει την ατζέντα λίγο πριν από τις εκλογές και από εκεί που θα πηγαίνει με κάτω τα χέρια στις κάλπες, να παίξει τα τελευταία του χαρτιά απαντώντας με αιφνιδιασμό στον αιφνιδιασμό, ως προς την ημερομηνία των εκλογών, του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Σε μία τέτοια εξέλιξη, ο Τσίπρας θα μπορούσε να ηγηθεί ενός νέου κόμματος, με ή χωρίς βάση τον ΣΥΡΙΖΑ, να απαλλαγεί από τα βαρίδια που εδώ και 10ετίες είχαν μάθει να πανηγυρίζουν όταν έμπαιναν στη Βουλή, να προχωρήσει με δικούς του ανθρώπους στους οποίους θα έχει απόλυτη εμπιστοσύνη κ.λπ.

 

Μία τέτοια κίνηση- σοκ, θα μπορούσε να δώσει άλλη δυναμική σ' έναν πολιτικό χώρο που από τις εκλογές του 2019 μέχρι και σήμερα βρίσκεται σε κατάσταση μιζέριας.

Και για να λέμε του στραβού το δίκιο.

Και τι έχει να χάσει ο Τσίπρας αν αφήσει τα ιστορικά στελέχη να συνεχίσουν με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά χωρίς τον ίδιο;

Μήπως την ανύπαρκτη οργάνωση της βάσης;

Τις υπολειτουργούσες τοπικές και νομαρχιακές οργανώσεις οι οποίες δεν εξυπηρετούν τίποτα περισσότερο από τις προσωπικές φιλοδοξίες κάποιων αγοροφοβικών, στην πλειοψηφία τους, στελεχών;

«Όποιες φεύγει από το μαντρί, στον τρώει ο λύκος», έλεγε ο αείμνηστος Ευάγγελος Αβέρωφ.

Και είτε το θέλουν κάποιοι, είτε όχι, το «μαντρί» στο κεντροαριστερό χώρο, τη δεδομένη χρονική στιγμή, δεν είναι κόμμα, αλλά πρόσωπο.

Ο Αλέξης Τσίπρας.

Φάνηκε και με τον Λαφαζάνη, τον Στρατούλη, την Κωνσταντοπούλου και τους υπόλοιπους που έφυγαν από τον ΣΥΡΙΖΑ πριν τις δεύτερες εκλογές του 2015.

Εξανεμίσθηκαν…

Και δεν είναι μόνο ότι οι αντίπαλοι του Τσίπρα εντός του ΣΥΡΙΖΑ… χάθηκαν, είναι πως με την αποπομπή τους, ένα κομμάτι ψηφοφόρων που δεν θα ψήφιζαν το κόμμα λόγω του Λαφαζάνη, της Ζωής και κάποιων συνοδοιπόρων τους, φτάνοντας στην κάλπη έδωσαν ψήφο εμπιστοσύνης στον Αλέξη.