Log in

Η Μόρια και το ξεγύμνωμα της ευρωπαϊκής υποκρισίας

Η εικόνα στη Λέσβο είναι τραγική. Οι εικόνες που κάνουν το γύρο του κόσμου το επιβεβαιώνουν περίτρανα. Όμως, μέσα από τα αποκαΐδια γεννάται μια ευκαιρία για την Ευρώπη να ξυπνήσει και να αναλάβει τις ευθύνες της.

Γράφει η: 

Ας μην γελιόμαστε. Η κατάσταση που επικρατούσε βόλευε τους Ευρωπαίους που είχαν επιλέξει να αφήσουν τους μετανάστες και πρόσφυγες να στοιβάζονται στη Μόρια και γενικά στις δομές της Ελλάδας, ήτοι όσο πιο μακριά από τα εδάφη τους γινόταν, κλείνοντας τα μάτια ακόμη και στις άθλιες συνθήκες που επικρατούσαν.

Στο μεταξύ η ανάγκη μιας αποτελεσματικότερης στρατηγικής για την αντιμετώπιση του Προσφυγικού ερχόταν και… έφευγε από τις κατά καιρούς Συνόδους χωρίς να δίδονται απαντήσεις με αποτέλεσμα το πρόβλημα απλά να… σπρώχνεται για το μέλλον.

Θυμάμαι πως ήδη από την εναρκτήρια ομιλία του, το 2014, ως τότε νέος επικεφαλής της Κομισιόν, ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, είχε επιλέξει να βάλει το Προσφυγικό στην κορυφή της ατζέντας της προεδρίας του δηλώνοντας ευθαρσώς πως πρόκειται για ένα πρόβλημα που ήρθε για να… μείνει και πως είναι δεδομένο ότι η Ευρώπη θα χρειαστεί μια συλλογική και αποτελεσματική στρατηγική.

Τα χρόνια πέρασαν, οι ροές συνέχισαν, ο Γιούνκερ έφυγε από το πόστο δίδοντας τη σκυτάλη στη Γερμανίδα Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και στην ουσία τίποτε δεν έχει αλλάξει. Και αυτό διότι η Ευρώπη συνεχίζει να μην μπορεί να ξεπεράσει τις αγκυλώσεις και την υποκρισία της.

Το θέμα παραμένει δύσκολο πολιτικά για τις περισσότερες κυβερνήσεις. Την ίδια ώρα δεν υπάρχει πραγματική βούληση να στριμωχθούν οι υπερσυντηρητικές κυβερνήσεις του ανατολικού μπλοκ, με πρώτη και κυριότερη την Ουγγαρία, ώστε να ρίξουν νερό στο κρασί τους και να δεχτούν περισσότερους μετανάστες στο έδαφος τους. Και όσο δεν υπάρχει δίκαιο μοίρασμα των μεταναστών/προσφύγων σε όλες τις χώρες, αυτές που ήδη έχουν δεχτεί μεγάλο αριθμό προσφύγων έχουν δίκιο να μην θέλουν και να μην μπορούν να φιλοξενήσουν περισσότερους.

Πρόκειται για ένα φαύλο κύκλο από τον οποίο δεν φαινόταν πως μπορούμε να ξεφύγουμε, αν δεν γινόταν… κάτι, κάτι σοβαρό. Και δυστυχώς η φωτιά στη Μόρια και η δραματική κατάσταση που επικρατεί στη Λέσβο μπορεί να είναι αυτό το… κάτι που χρειαζόταν για να «ταρακουνηθεί» το σύστημα. Είναι τραγικό, αλλά ίσως μέσα από την τραγωδία να δίδεται η ευκαιρία για να δρομολογηθούν κάποιες ουσιαστικές λύσεις.

Οι μεγάλες διαδηλώσεις, σχεδόν 60 στον αριθμό, που έλαβαν χώρα χθες στη Γερμανία υπέρ της παροχής βοήθειας, η δριμεία κριτική που ασκείται σήμερα από μεγάλο μέρος του γερμανικού Τύπου κατά της… ανύπαρκτης Ευρώπης και η συζήτηση που έχει ανοίξει στο Βερολίνο βοηθά προς την κατεύθυνση αυτή.

Το πρόβλημα από την πλευρά της Γερμανίας είναι αυτή τη στιγμή το εξής: οι πολιτειακές αρχές αρκετών κρατιδιών, όπως η Βόρειος Ρηνανία-Βεστφαλία, η Θουριγγία, η περιοχή του Βερολίνου βγήκαν και δήλωσαν δημοσίως πως έχουν χώρο και μπορούν για ανθρωπιστικούς λόγους να πάρουν κόσμο από τη Μόρια, από όσους έχουν μείνει κυριολεκτικά στο δρόμο μετά τη φωτιά. Υπολογίζεται πως μπορούν συνολικά να αποδεχτούν έως 5.000 άτομα.

Όμως, πρέπει να δοθεί το πράσινο φως από την κυβέρνηση και το αρμόδιο υπουργείο Εσωτερικών. Όμως, ο υπερσυντηρητικός Χορστ Ζεέχοφερ -του βαυαρικού Χριστιανοκοινωνικού Κόμματος- για την ώρα αρνείται μπλοκάροντας τις διαδικασίες με τη δικαιολογία πως αυτή είναι η εύκολη λύση, πως χώρες όπως η Γερμανία θα δίνουν κάθε φορά τη λύση, επιτρέποντας στην Ευρώπη και στα απρόθυμα μέλη του ανατολικού μπλοκ να την βγάζουν… καθαρή.

Από τη μία πλευρά, δεν έχει άδικο. Αν χώρες όπως η Ουγγαρία και η Τσεχία δεν πιεστούν κάποια στιγμή να κάνουν επιτέλους το χρέος τους και να δεχτούν επίσης ένα σημαντικό αριθμό μεταναστών/προσφύγων από τις δομές του Νότου, δεν πρόκειται ποτέ να υπάρξει συλλογική ευρωπαϊκή λύση.

Από την άλλη πλευρά, ουδείς δεν μπορεί να τους πιέσει καλύτερα και πιο αποτελεσματικά από την ίδια τη Γερμανία. Διότι αν η Γερμανία ήθελε να βρεθεί λύση, ήθελε να τους πιέσει πολιτικά φτάνοντας στο έσχατο σημείο της εφαρμογής κυρώσεων εναντίον τους, τότε ίσως το πρόβλημα να μην διαιωνιζόταν επί χρόνια.

Διότι η Κομισιόν και όχι μόνο η Κομισιόν, όλο απειλεί με κυρώσεις και μέτρα κλπ, αλλά όλο στα λόγια μένει. Κι αυτό διότι στην ουσία δεν θέλει να πιέσει τα πράγματα. Δεν το θέλει ούτε η Κομισιόν της κυρίας φον ντερ Λάιεν που εξελέγη, μεταξύ άλλων, χάρη στις ψήφους της Ουγγαρίας του Όρμπαν και της παρέας του, δεν το θέλει ούτε η Καγκελαρία της κυρίας Μέρκελ. Οπότε επανερχόμαστε στον αρχικό πρόβλημα: στον εγκλωβισμό της Ευρώπης στον ίδιο φαύλο κύκλο. Εκτός βέβαια αν οι ντροπιαστικές εικόνες της Λέσβου φέρουν επιτέλους αποτέλεσμα.

Αν, λοιπόν, ο κύριος Ζέεχοφερ δεν θέλει άλλους πρόσφυγες στο γερμανικό έδαφος, ας φροντίσει ο ίδιος να τους στείλει στην Ουγγαρία και την Τσεχία. Αλλιώς είναι ο τελευταίος που μπορεί να κουνάει στους άλλους το δάχτυλο.

Το ίδιο βέβαια και η κυρία Μέρκελ που πολύ βολικά παραμένει σιωπηλή, κρυμμένη πίσω από τον υπερσυντηρητικό υπουργό της.