Log in

Μάσκες-γίγας: 6 εκατομμύρια στους κολλητούς και στα... σκουπίδια

Όχι κυρία Ντόρα Μπακογιάννη, με όλο τον σεβασμό. Δεν πρόκειται για «γραφειοκρατικό λάθος», αλλά για πολιτική απόφαση με συγκεκριμένο προσανατολισμό: Να δώσουμε, εν μέσω εξελισσόμενης οικονομικής κρίσης, ζεστό χρήμα στους δικούς μας ανθρώπους.

Γράφει ο: 

Την ώρα που δεκάδες χιλιάδες Έλληνες, λόγω κορονοϊού, έχουν μείνει χωρίς δουλειά επί μήνες και ακόμη περισσότεροι δεν γνωρίζουν πώς και αν θα βγάλουν το χειμώνα, η κυβέρνηση με μία διαδικασία «συλλογικής ευθύνης» (ο κ. Πέτσας το είπε αυτό, προκειμένου να βγει το Μαξίμου από το αδιέξοδο του ποιος θα χρεωθεί το φιάσκο) αποφάσισε να δώσει 6 εκατ. ευρώ σε επιλεγμένους επιχειρηματίες, κάποιοι από τους οποίους εμφανώς άσχετοι με το αντικείμενο, για να πάρει κάθε παιδί σχολικής ηλικίας 2-3 μάσκες.

Όμως, ακόμη κι αν οι μάσκες δεν είχαν βγει ως επί το πλείστον άχρηστες, η διαδικασία είναι από τη σύλληψή της και προβληματική και προκλητική. Και δείχνει εκ του αποτελέσματος ότι η κυβέρνηση δεν ενδιαφέρθηκε τόσο για την υγεία των παιδιών (και των μεγάλων), αλλά για το πώς θα στήσει άλλη μία «κορονο-μπίζνα».

Λύσεις υπήρχαν, αν υπήρχε και πραγματικό ενδιαφέρον αφενός να προστατέψουμε τη δημόσια υγεία και αφετέρου να ενισχύσουμε τις οικογένειες με παιδιά σχολικής ηλικίας, που μαζί με όλα τα άλλα, πρέπει να εντάξουν στον φετινό οικογενειακό προϋπολογισμό και μπόλικες μάσκες. Θέλετε μία λύση, για παράδειγμα;

Ο μηχανισμός του Επιδόματος Παιδιού (του ΟΠΕΚΑ) είναι ήδη έτοιμος και λειτουργεί με επιτυχία. Μέσω αυτού η Πολιτεία γνωρίζει ποιες οικογένειες έχουν παιδιά και πόσα, καθώς και αν είναι προσχολικής και σχολικής ηλικίας ή φοιτητές. Οι δικαιούχοι, μάλιστα, επιλέγονται με εισοδηματικά κριτήρια, άρα ενισχύονται όσοι έχουν πράγματι ανάγκη. Δεν θα ήταν πολύ απλό, για όσο κρατήσει η πανδημία, το συγκεκριμένο επίδομα να αυξηθεί κατά π.χ. 10 ευρώ τον μήνα ανά παιδί, ώστε με αυτά τα χρήματα να αγοράσει η οικογένεια μάσκες (που... να κάνουν κιόλας του παιδιού) από το φαρμακείο, το σούπερ μάρκετ, το ψιλικατζίδικο; Και βεβαίως, έτσι δεν θα πουλούσαν μερικά εκατομμύρια μάσκες συγκεκριμένοι επιχειρηματίες, αλλά όλη αυτή η κατανάλωση θα μοιραζόταν σε πολύ περισσότερους παραγωγούς και εισαγωγείς. Άλλο ένα ευρύτερο όφελος, εκτός από το ότι τα παιδιά θα είχαν τις μάσκες που πραγματικά χρειάζονται, χωρίς την επιβάρυνση των γονιών τους.

Άρα λοιπόν, τα πάντα στη ζωή -και στην πολιτική- είναι θέμα προτεραιοτήτων. Όχι;