Log in

Ο Τσε του ποδοσφαίρου

Τίποτα δεν γίνεται τυχαία σε αυτή τη ζωή.

Ο Τσε Γκεβάρα ου παγκόσμιου ποδοσφαιρικού πλανήτη έφυγε στις 25 Νοεμβρίου, την ημέρα που αναχώρησε από τον μάταιο αυτό κόσμο ο κολλητός του, ο Φιντέλ Κάστρο.

Κλαίω για τον Ντιέγκο. Κανένας αθλητής και ποτέ δεν με έχει εμπνεύσει στη ζωή, γοητεύσει σαν προσωπικότητα και στεναχωρήσει με το πρόωρο τέλος του. Όχι μόνο γιατί ανήκω στους τυχερούς που τον απόλαυσα με τα μάτια μου. Κυρίως γιατί τον γούσταρα σαν προσωπικότητα. Γούσταρα τα πάθη του, την τρέλα του, την ηγετική προσωπικότητα του, την οποία είχε σμιλέψει στο πεζοδρόμιο των φτωχογειτονιών του Μπουένος Άιερς. Ήταν βέβαια Μπόκα Τζούνιορς, ενώ εγώ ως ερυθρόλευκος συμπαθώ και υποστηρίζω στην Αργεντινή τη Ρίβερ Πλέιτ.

Τον γουστάρω γιατί αυτός στάθηκε απέναντι στην ηγεσία της ποδοσφαιρικής μαφίας (FIFA,UEFA), αυτός τα έχωσε στον πάπα σε ό,τι αφορά την υποκρισία των παπάδων για την φτώχεια των παιδιών σε όλο τον κόσμο, αυτός πολέμησε την ακροδεξιά στην Αμερική και στον πλανήτη, αυτός αντιστάθηκε λυσσαλέα στον Μπους και στον Τραμπ.

Και όπως είδα με τα μάτια μου στο τεράστιο γκράφιτι για τον Ντιέγκο στο Μπουένος Άιρες:

«Δεν έχει σημασία πως έζησες τη ζωή σου, σημασία έχει τι έκανες για τη δική μας ζωή».

Ν.Μ.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Ρεάλ: Η πιο διαπλεκόμενη ομάδα Ο Βρουσάι »