Log in

Ορκωμοσία - σταθμός...

Η ημέρα ορκωμοσίας του Αμερικανού προέδρου ήταν μέρα γιορτής της δημοκρατίας σε ολόκληρο τον κόσμο. Για τον Τζο Μπάιντεν ωστόσο η σημερινή μέρα είναι στιγματισμένη από τα αίσχη του προκατόχου του Ντόναλντ Τράμπ, ο οποίος επιχείρησε το πραξικόπημα των "ψεκασμένων" προκειμένου να παραμείνει στον Λευκό Οίκο, θεωρώντας ότι οι Δημοκρατικοί πήραν τις εκλογές με νοθεία, αλλοιώντας το αποτέλεσμα.

Γράφει ο: 

Η ορκωμοσία του 46ου Αμερικανού προέδρου, αποτελεί ίσως τον κρισιμότερο σταθμό στη ιστορία των ΗΠΑ αλλά και όσον αφορά τις εξελίξεις σε παγκόσμιο επίπεδο, καθώς και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού κορυφώνεται η συζήτηση για το αν η δημοκρατία απειλείται στην υπερδύναμη και όχι μόνο, από τα social media και αν πλέον θεωρείται απαραίτητο ένα καθεστώς ρυθμίσεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και μηχανισμών ελέγχου με αυστηρές κυρώσεις για τους παραβάτες.

Για τον Τζο Μπάιντεν αυτο που προέχει πάντως είναι οι ΗΠΑ, καθώς αναγκάζεται να συνεχίσει σε μια λογική "America first" όχι με την έννοια της εσωστρέφειας που χρησιμοποίησε ο Τράμπ, αλλά προκειμένου να επαναφέρει τη χώρα σε μια δημοκρατική κανονικότητα. μακριά από φασίζουσες επιλογές και αποφάσεις που πλήγωσαν το προφίλ της υπερδύναμης στη διεθνή κοινότητα.

Η επιστροφή των Ηνωμένων Πολιτειών στην συμφωνία του Παρισιού για το Κλίμα αποτελεί ένα παράδειγμα επιστροφής στον κόσμο, ενώ παράλληλα η εξεύρεση λύσεων για την αντιμετώπιση της υγειονομικής κρίσης, της κλιματικής αλλαγής, την οικονομική ανάκαμψη και στον αγώνα για κοινωνική και φυλετική δικαιοσύνη αποτελούν προτεραιότητες για το νέο Πρόεδρο, σε συνδυασμό με ένα νέο μείγμα εξωτερικής πολιτικής ώστε να αποκαταστήσει το κύρος και η αξιοπιστία της Ουάσιγκτον απέναντι στην ΕΕ, τη Ρωσία, τη Κίνα, αλλά και στη γειτονιά μας.

Το γεγονός ότι η ορκωμοσία Μπάιντεν σχεδόν συμπίπτει χρονικά με την έναρξη των διερευνητικών επαφών της χώρας μας με την Τουρκία (25 Ιανουαρίου) είναι ένα γεγονός ιδιαίτερης σημασίας, καθώς θα αποτελέσει ένα γεωπολιτικό crash test μεταξύ ΗΠΑ και ΕΕ, ή καλύτερα ΗΠΑ-Βερολίνου, που έχει να κάνει αφενός με σφαίρες επιρροής στον υπό διαμόρφωση μετακορονοϊό κόσμο και αφετέρου με τη διπλωματία της ενέργειας στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο.

Εν ολίγοις οι Αμερικάνοι περιμένουν πολλά από το νέο Πρόεδρο στην κατεύθυνση εκδημοκρατισμού των θεσμών μετά τη λαίλαπα Τράμπ και ο κόσμος και εμείς ίσως ακόμη περισσότερα για τα συμφέροντα μας. Πολλά όμως εν τέλει θα κριθούν από τις ίδιες τις εξελίξεις στο εσωτερικό των ΗΠΑ, αφού ο κίνδυνος εμφυλιοπολεμικών καταστάσεων μπορεί να σηματοδοτήσει τεκτονικές αλλαγές στην ίδια την Αμερικανική διοίκηση και ανισορροπίες έως ανεξέλεγκτες συνέπειες στο παγκόσμιο "status quo".